Comixgrill: Μάνα Ρέιβερ

Καλημέρα σας. Και όταν λέω καλημέρα το εννοώ. 12 είναι πρωί και για την ακρίβεια από 12 το μεσημέρι πρέπει να ξεκινά η μέρα. Έλεος πια! Η φίλη που θα μας κάνει παρέα και από την οποία, πιστεύω, έχετε να μάθετε πολλά..., παρόλο που είναι μάνα, δεν έχει ξυπνήσει ακόμα. Διότι δεν είναι μια οποιαδήποτε ελληνίδα μάνα. Είναι η Μάνα Ρέιβερ. Την πέτυχα ..ευτυχώς νηφάλια...να...μπλογκάρει. Παρακάτω θα καταλάβετε, όσοι δεν το γνωρίζετε ήδη, ότι δεν πλησιάζει καν το κλασσικό μοντέλο μάνας....

MG: Καλημέρα σας! Είμαι από το Mix Grill.....
MΡ: ΑΑΑ ναι? Σας ξέρω. Σας διαβάζω καθημερινά. Σε παρακαλώ να μου μιλάς στον ενικό. Ακούς εκεί! Σας! Τι είμαι παπάς? Σιγά μη μου φιλήσεις και το χέρι!

MG: ..εεε...από...σεβασμό.
ΜΡ: Αηδίες! Εγώ τα έχω χε...να τα καθωσπρέπει.

MG: (...) ΟΚ! Μίλα μου λοιπόν για σένα.
ΜΡ: Από που θέλεις να ξεκινήσω? Εχω περάσει φάαασεις και φάσεις!

MG: Ας ξεκινήσουμε από το πότε και πως έκανες το ντεμπούτο σου και έγινες σταρ?
ΜΡ: Ο Σπυράκος ή γνωστός και ως D.J. Spyros είχε την έμπνευση να με δημιουργήσει το Ιούνιο του 2000 στο ένθετο "9" της Τεταρτιάτικης Ελευθεροτυπίας. Μιλάω για τον Σπύρο Δερβενιώτη. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι 1 χρόνο πριν είχε δει μια μάνα που βγήκε στα κανάλια για να κλάψει διότι είχαν συλλάβει το γιο της σε ρέιβ πάρτυ. Από κάτω έγραφε "Μάνα Ρέιβερ".

MG: Εσύ τι θα έκανες στη θέση της;
ΜΡ: Εγώ είμαι πάρτυ άνιμαλ χρυσό μου! Πιθανότατα να ήμουν κι εγώ σε αυτό το πάρτυ και να ξεβιδωνόμουν στο χορό. Ή μπορεί να είχα μαγκώσει κανένα γκομενάκι και να...ξεβιδωνόμασταν πίσω από τους θάμνους. Παρόλο βέβαια το ..ξεβίδωμα δε λέω να χάσω βάρος. Δε βαριέσαι. Τα πάχη μου τα κάλη μου! Το βασικό είναι να περνάμε καλά.

MG: Γκλουπ!
ΜΡ: Μη μου πεις ότι σοκάρεσαι! Δεν πιστεύω να είσαι και εσύ θεούσα σαν την κόρη μου!
MG: Όχι, απλά αναρωτιέμαι τι άλλο θα ακούσω. Δε χρειάζεται, φαντάζομαι, να σε ρωτήσω τι μουσική προτιμάς...
ΜΡ: Ρέιβ δαγκωτό. Πάντα με ξέφρενο χορό.

MG: Ωραία! Μίλα μου για τα παιδιά σου. Έχεις δύο ή κάνω λάθος?
ΜΡ: μμμ..δύο έχω...που να μην είχα! Αυτά τα παιδιά δεν ξέρω που έμοιασαν. Γιατί σίγουρα όχι σε μένα. Ο Αχιλλέας, ο γιός μου, είναι (με ντροπή) ένας σκληροπυρηνικός ρατσιστής μπάτσος. Κάθε βράδυ κυνηγάει σκουρόχρωμους ή αλβανούς μαζί με κάτι άλλους κοκορρόμυαλους φορώντας στολή Κ.Κ.Κ. και κρατώντας πύρινους σταυρούς και τους βασανίζουν τους κακόμοιρους. Παγιδεύει και τον αθώο κoσμάκη με ναρκωτικά. Γι' αυτό και δε βρίσκει τίποτα η φουκαριάρα η μάνα του που τα χρειάζεται. Και η κόρη μου. Τι να πω! Μου κυκλοφορεί με μία μαύρη κελεμπία-ράσο με ένα σταυρό και την Αγία Γραφή παραμάσχαλα και προσπαθεί να με βάλει στο ίσιο δρόμο. Η γκρούπι του Ιησού!
Ευτυχώς που υπάρχει και ο Χάκερ και παρηγοριέμαι. Ο σκύλακος μου. Ένας τετραπέρατος σκύλος, καθόλου συνηθισμένος. "Παίζει" το PC καλύτερα από τα κόκκαλα του. Τα χόμπυ του δεν είναι κατούρημα δέντρων και κυνήγι αυτοκινήτων. Οοοχι. Σπάει κωδικούς...χμ..δεν μπορώ να πω κάτι παραπάνω.

MG: (...) Τα προφίλ σας στη συνέχεια, αν δεν κάνω λάθος, ας πούμε ότι διαφοροποιούνται κάπως. Ισχύει αυτό?
ΜΡ: Πω Πω! Τι μου θύμησες τώρα! Ήταν όταν πήγαμε οικογεινειακώς στο Αμέρικα! Εκεί έγινε ο χαμός! Χάθηκε το βλαμμένο η κόρη μου κι εγώ με τη βοήθεια μιας σούπερ ομάδας των Εθνικογριών, πρώην φιλενάδων της κόρης μου και μελών παραθρηκευτικών οργανώσεων ενώσαμε τις φλεβίτιδές μας και ψάχναμε την κόρη μου. Ήθελα βοήθεια τι να έκανα! Το ριξα κι εγω στο Θεό. Παράτησα το PC, ως μηχάνημα του διαβόλου, ντύθηκα όπως αυτές (παναγιά μου!) και προσπαθούσα να τη βρω. Τη βρήκα εντελώς αλλαγμένη, ξανθιά, έντονα βαμμένη, στοιχειώδη ρούχα κλπ. Καταλαβαίνεις τι εννοώ! Μου είπε ότι ερωτεύτηκε! Άιντε να βγάλεις άκρη! Και να ήταν μόνο αυτό. Πόσο να αντέξω τα χτυπήματα η έρμη μάάάάνα! Ο Αχιλλέας, συμφιλιώθηκε με ...τη γυναικεία φύση του, πήγαμε στο άλλο άκρο, άφησε το Σώμα και ..μπήκε σ' άλλο σώμα.

MG: Εντυπωσιακό! Και τώρα πως επανήλθατε στη "μητρική εστία"?
ΜΡ: Εμφανίστηκε η γρια μάνα μου και μας επανέφερε ...στην τάξη. Μη ρωτάς πως. Έγινε reset.

MG: Συνέχεια θα έχουμε?
ΜΡ: (τραγουδιστά) Hasta manana 'til we meet again, don't know wheeere, don't know when. Hasta manana, baby, hasta manana until theeeeen! (ABBA)

Comixgrill: Andy Capp

Καλημέρα σας. Οφείλω να σας ενημερώσω ότι καθυστέρησα λίγο διότι για τη συνέντευξη που ακολουθεί χρειάστηκε να ταξιδέψω. Πήγα στο Χάρτλπουλ, ένα λιμάνι της ΒΑ Βρετανίας. Ο λόγος ήταν ότι ο χάρτινος ήρωάς μας ήταν εε....χμ πολύ απασχολημένος για να ταξιδέψει και επίσης η σύζυγός του...είχε αντιρρήσεις. Μιλάμε για τον Andy Capp. Όσοι δεν έχετε ιδέα θα πάρετε μια γεύση παρακάτω. Αν και είμαι σχεδόν σίγουρη ότι οι περισσότεροι από εσάς έχετε γελάσει με τα capp-στριπάκια σε διάφορες εφημερίδες και στα περιοδικά ΤΕΣΤ & ΚΟΥΙΖ. Η συνέντευξη ήταν στα Αγγλικά, εσείς θα τη διαβάσετε στα ελληνικά. Ζητώ συγνώμη εκ' των προτέρων αν δεν έχω "μεταφράσει" σωστά το αγγλικό χιούμορ, aren't I?

Είχα δώσει ραντεβού και πέτυχα τον "χαρακτήρα" μας να ξεκουράζεται κάπου ανάμεσα στο μεσημεριανό και τον απογευματινό ύπνο. Η... γλυκιά γυναικούλα του Flo μόλις είχε γυρίσει από την δουλειά ξεθεωμένη. Πήγα οργανωμένη (με μπύρες) για να κάνουμε καλή αρχή.

MG: Καλησπέρα Andy & Flo. Έρχομαι από Ελλάδα και θα ήθελα να σας απασχολήσω για λίγο. Έχετε αρκετούς Έλληνες αναγνώστες, οι οποίοι θα ήθελαν να μάθουν για σας και κυρίως για σένα Andy.
Flo: ...Tον κουβαλητή της οικογένειας. (προς εμένα) Θα ήθελες λίγο τσάι?
Andy: ..Βάλε τις μπύρες στο ψυγείο και να λείπουν οι σαρκασμοί (άγρια).

MG: ..(Γκλουπ) Θα ήθελα λίγο τσάι, ευχαριστώ. (σε αυτή τη φάση η Flo πηγαίνει στην κουζίνα). Λοιπόν Andy μίλα μου λίγο για σένα. Πως περνάς τη μέρα σου?
Andy: Η αλήθεια είναι ότι σήμερα είμαι ξεθεωμένος. Το μεσημέρι πήγα και έπαιξα ποδόσφαιρο. Μετά γύρισα, έφαγα το πεντανόστιμο φαγητό της Pet.(με γλύκα)
Flo: (από κουζίνα) Άστα αυτά, δεν έχει πάμπ απόψε!
Andy: (σιγανά) νομίζεις! και κοιμήθηκα στον αγαπημένο μου καναπέ κουρασμένος διαβάζοντας εφημερίδα. Μετά τη συνέντευξη θα ξανακοιμηθώ, θα φάω βραδινό και θα το σκάσω για την παμπ να πιω καμμιά μπυρίτσα. Βλέπεις οι γυναίκες δεν καταλαβαίνουν ότι ο άντρας πρέπει να βγαίνει και να ξεσκάει που και που.

MG: ..μάλιστα...Άλλες ασχολίες? Πως ξεκίνησες και έχεις γίνει γνωστός?
Flo: (με το τσάι) ήταν εργασιομανής διευθυντής πολυεθνικής αρχικά και κουράστηκε ...χο χο
Andy: Πρωτοεμφανίστηκα το 1957 στις εφημερίδες The Sunday Mirror & The Daily Mirror σε κόμικ στριπ και στη συνέχεια σε πολλές εφημερίδες παγκοσμίως. Απ'ότι ξέρω έχουν κυκλοφορήσει και κυκλοφορούν ακόμα συλλογές με ιστορίες μου. Δημιουργός μου ο Reginald Smythe, ο οποίος δυστυχώς έχει πεθάνει από το 1998. Νομίζω ότι αυτό που κατάφερε ήταν να γίνει διάσημο ένα απλό παιδί από την εργατική τάξη. Χρειάστηκε ιδρώτας και κόπος. Δε μου χαρίστηκε κανείς.
Flo: (από κουζίνα) Πριν από λίγο σφουγγάρισα τον ιδρώτα δίπλα στον καναπέ...ααααχ και μου το έλεγε η μανούλα μου!
Andy:...*#%$#@%*(λογοκρισία)...η μανούλα της...πριν από λίγο είδα τη μανούλα σου στην τηλεόραση. Είχε ένα ντοκιμαντέρ για τους... ελέφαντες.

MG: Θα ήθελα να ηρεμήσουμε λίγο. Πες μου με τι άλλο ασχολείσαι. Μίλα μου για τους φίλους σου.
Andy: Τέλος πάντων. Όπως είπα πριν παίζω και βλέπω ράγκμπυ & ποδόσφαιρο. Hartlepool United rules! Παίζω πολύ καλό μπιλιάρδο, βελάκια (darts), ψαρεύω, σηκώνω μπύρες πριν τις πιω, στοιχήματα, ιπποδρομίες, γενικώς κάνω σπορ. Με τη Flo έχουμε ξεκινήσει ένα νέο "σπορ" το οποίο θεωρώ περιττό. Πηγαίνουμε σε..Σύμβουλο Γάμου. Αυτοί οι τύποι νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα. Φίλος μου και συμπαίχτης μου είναι ο γείτονας μου Chalkie και γίνομαι φίλος εύκολα με όποιον με κερνάει στην πάμπ. Εννοείται με τον Jackie τον μπάρμαν και..(σιγανά) με τις κοπελίτσες (young birds) που προσλαμβάνει κατά καιρούς. Α, και με τον εφημέριο. Τον παρακαλώ να προσεύχεται για όλα τα πλάσματα του θεούλη, όπως τα άλογα. Συγκεκριμένα άλογα, που διαλέγω εγώ.

MG: εε..χμμ..μουσική ακούς καθόλου.
Andy: Ότι μουσική βάζει η πάμπ...

MG: Φημολογείται ότι ο νυν τραγουδιστής των AC/DC Brian Johnson και ίσως και ο προηγούμενος ο Bon Scott έχει εμπνευστεί την εμφάνισή του από σένα..
Andy: Τι εννοείς?
MG: Το κασκέτο.
Andy: Δεν το ήξερα. Αλλά δεν μου κάνει εντύπωση. Eίμαι πρότυπο. Ακούς Flo?
Flo: (από κουζίνα) Αλοίμονο! Ούτε στον ύπνο του δεν το βγάζει...Και...κοιμάται πολύ. Όσο για το πρότυπο...είμαι πολύ τυχερή.

MG: (γκλουπ) Δε θα ήθελα να σας κουράσω άλλο. Ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη και για το τσάι.
Flo: Και εμείς ευχαριστούμε. Δυστυχώς δεν ήταν η μαμά μου εδώ να τη γνωρίσεις. Πάω να ετοιμάζω βραδινό.
Andy: (γκριμάτσα απέχθειας..) Και καλά θα κάνεις. Μόλις ξυπνήσω θέλω να φάω......

Αποφάσισα να αφήσω αυτο το αγαπημένο ζευγάρι μόνο του και να γυρίσω πίσω. Άλλωστε δεν μπορεί ο ένας χωρίς την άλλη.....

12+1 όροφος του...Πύργου της Βαβέλ

Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, μήτε τη γνώμην άλλαξε μήτε την κεφαλήν του. Τώρα θα αναρωτιέστε, εκτός από την ηλικία μου, τι "ουσίες" παίρνω. Το πρώτο το ξεχνάτε. Θεωρείστε ότι είμαι ένα καρτούν χωρίς ηλικία (χα). Θα απαντήσω στο δεύτερο. Κάνω ειδική διατροφή, χρόόόνια τώρα(κλισέ), με χυμούς 9ης τέχνης. Όταν λοιπόν μου δίνεται η αφορμή να πάρω μεγάλες δόσεις έμπνευσης, φαντασίας, λόγου & εικόνας, ελευθερίας έκφρασης, ιδεών κλπ συγκεντρωμένες κάτω από την ίδια στέγη δεν το χάνω με τίποτα.

Φορτώθηκα λοιπόν τετράφυλλα τριφύλλια, ματόχαντρα, λαγοπόδαρα, σκόρδα, πέταλα και .....περιηγήθηκα στο 13ο φεστιβάλ κόμικς Βαβέλ στο Γκάζι. Και, για να καταλάβετε πόσο ανοιχτόμυαλος είναι ο κόσμος της 9ης τέχνης, με άφησαν μπω...Γνωρίζετε ότι στα περισσότερα αεροπλάνα δεν υπάρχει η θέση 13 ή ότι στους αγώνες αυτοκινήτου δεν παίρνει κανείς τον αριθμό 13; Εγώ όμως δεν...πτοήθηκα (λέμε τώρα). Μετά την επίσκεψή μου στον ανατρεπτικό-ξεκαρδιστικό-ερωτικό κόσμο των κόμικς ψηφίζω το 13 ως άλλο ένα απλό νούμερο και αν κρίνω από αυτό που είδα θα μπορούσα να το θεωρήσω και τυχερό. Σίγουρα άξιζε και η αναμονή γιατί παρόλο που πραγματοποιήθηκε πρώτη φορά στο καταχείμωνο ήταν ένα πολύ θερμό φεστιβάλ.

Πήγα καθημερινή (το συνηθίζω) και όσο γίνεται πιο νωρίς, πριν μαζευτούν οι κατά μεγάλο ποσοστό ψηλότεροι από μένα κομικσόφιλοι και χρειάζομαι μετά φυσικοθεραπευτή ή/και οφθαλμίατρο....Τα έχουν αυτά τα φεστιβάλ κόμικς. Δεν είσαι σπίτι σου, όπου μπορείς να διαβάσεις χωρίς παρεμβολές. Επίσης μπροστά σου δεν έχεις απλά μια εικόνα-πίνακα, έχεις και σενάριο, το οποίο έχει πάντα σημασία. Ακόμα και στις γλώσσες που...δε γνωρίζεις. Το φεστιβάλ είναι πάντα διεθνές και αυτή τη φορά, εκτός από το Ελληνικό (ευ-τυχώς) με θέμα το 13, είχε δείγματα-αφιερώματα-εικονογραφήσεις από Λιβανέζικα, Ρώσικα, Ουκρανικά ακόμα και Μεξικάνικα κόμικς.

Δε θα μπω σε λεπτομέρειες τύπου ποιοί ήταν οι καλλιτέχνες γιατί θα έπρεπε να αναφερθώ στον/στην καθένα/καθεμιά τους ξεχωριστά και δε μου φτάνει ο χώρος (Blog-grill είναι δεν είναι γήπεδο). Θα σταθώ λίγο στο ότι η κεντρική αίθουσα, που είχε κυρίως Ελληνικό αλλά και Λιβανέζικο πολιτισμό, ήταν κατάμεστη (ευτυχώς πρόλαβα), ενώ οι άλλες από την υπόλοιπη αλλοδαπή ήταν μισο-γεμάτες. Αυτό είναι βέβαια λογικό, ως ενός σημείου φυσικά, διότι τα "κείμενα" τα αγνοείς/προσπερνάς αν δε γνωρίζεις τη γλώσσα ή δεν τα επισκέπτεσαι καθόλου. Κατά την ταπεινή μου γνώμη όμως δεν ισχύει απόλυτα αυτό και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι δε χρειάζεται να έχεις υψηλό IQ (γκουχ γκουχ) για να "μεταφράζεις". Φαντασία χρειάζεται. Η αίσθηση του να μπορείς να "διαβάσεις" κάτι χωρίς να γνωρίζεις τη γλώσσα είναι υπέροχη. Η "κομισκόγλωσσα" είναι μια ολοκληρωμένη διεθνής γλώσσα και όποιος μπορεί να τη διαβάζει είναι ικανός να διασχίσει σύνορα...

Comixgrill : Logicomix

Θα ήθελα να ξεκινήσω με ευχές. Εύχομαι το 2009 να είναι γεμάτο υγεία, αυθόρμητα δημιουργικό και γεμάτο τρέλα. Το τελευταίο θα το βρείτε οξύμωρο σε σχέση με τον τίτλο του μυθιστορήματος-κόμικς, για το οποίο σκέφτηκα να γράψω κι εγώ την άποψή μου. Και το όνομα αυτού.... Logicomix. Είναι όμως οξύμωρο; Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η τρέλα και η λογική ίσως να ....έχουν συγγένεια. Το ίδιο και οι ήρωες μας.

Σας έχει τύχει - αυτό μόνο με τα βιβλία συμβαίνει νομίζω - να διαβάζετε μια σελίδα ενός βιβλίου και χωρίς να την έχετε τελειώσει να κρυφοκοιτάζετε την επόμενη και (το ίδιο βιβλίο) ενώ θα μπορούσατε να το τελειώσετε, να σταματάτε για να έχετε την προσμονή της επόμενης φοράς;

Αυτό ακριβώς μου συνέβη με το Logicomix. Σίγουρα δεν είναι η πρώτη εικονογραφημένη λογοτεχνία που έχω διαβάσει (αλοίμονο) αλλά θα την έλεγα πρωτότυπη. Και δεν είναι μόνο τα θέματα που πραγματεύεται αλλά ο τρόπος που τα παρουσιάζει και η μεγάλη γκάμα αναγνωστών που μπορεί να προσελκύσει.

Κατ' αρχάς οι ίδιοι οι δημιουργοί παρουσιάζουν τον εαυτό τους και τη σύλληψη της ιδέας τους στα καρεδάκια και αυτή από μόνη της είναι μια πολύ πρωτότυπη παρουσίαση. Και δε μιλάμε για προσχέδια μόνο. Ο αναγνώστης διαβάζει και το στόρυ-παρελθόν και το παρασκήνιο-παρόν χωρίς να κουράζεται.

Στη συνέχεια, θα προσπαθήσω να εξηγήσω το λόγο που θα ήταν καλό να έχεις το Logicomix στη βιβλιοθήκη σου, αφού το έχεις διαβάσει, χρησιμοποιώντας κάτι σαν.... παλέτα. Αν είσαι αναγνώστης-συλλέκτης κόμικς θα είναι ένα σημαντικό κομμάτι της συλλογής σου γιατί ο συνδυασμός σενάριο-σκίτσο-χρώματα-γραμματοσειρά είναι μοναδικός. Επίσης είναι χορταστικό. Αν είσαι λογοτεχνο-βιβλιοφάγος είναι ένα καταπληκτικό μυθιστόρημα. Οι ίδιοι οι δημιουργοί διατείνονται ότι δεν είναι ιστορικό και σίγουρα υπάρχουν ανακρίβειες, αλλά κι ένας ιστορικο-βιβλιοφάγος θα το εκτιμούσε. Αν είσαι μαθηματικός ή/και τρελλαμένος με τα θεμέλια & τη θεωρία των μαθηματικών πολύ πιθανό να έχεις deja vu! Αν η δουλειά/χόμπυ σου είναι κομπιούτερ-ανάλυση-προγραμματισμός μάντεψε! Και συνεχίζω... Διαβάζεις ψυχολογία ή/και είσαι ψυχολόγος; Κουβαλάς φιλοσοφικά/υπαρξιακά ερωτήματα και περί νοήματος της ζωής και το ψάχνεις; Είσαι άνθρωπος που σου αρέσει να μαθαίνεις χωρίς να χρειάζεται να είσαι "επιστήμονας"; Ίσως και να ξεχνάω κάποιους. Δεν υποστηρίζω ότι είναι ένα βιβλίο-πανάκεια απλά κάποιοι από τους παραπάνω ίσως δουν κάτι από τον "εαυτό" τους σε σκίτσο....Τώρα αν είσαι τυχερός και συνδυάζεις κάποια από τα παραπάνω (εεε χμμμ γκουχ γκουχ) θα το... «λιώσεις».

Τελειώνοντας θα σας δώσω λίγα στοιχεία από την ιστορία που ίσως και να θεωρείται τραγική, σε επίπεδο αρχαίας τραγωδίας. Έτσι τελειώνει άλλωστε. Στη σύγχρονη καλοκαιρινή Αθήνα (παρόν), μια παρέα (οι δημιουργοί) αναζητά τα θεμέλια της Μαθηματικής και γενικά της Λογικής. Χρησιμοποιεί την ιστορία-περιπέτεια (παρελθόν) ενός επιστήμονα της λογικής και συγκεκριμένα του Μπέρτραντ Ράσελ που από τα τέλη του 19ου-αρχές του 20ου αιώνα σημάδεψε ανεξίτηλα την ανθρώπινη ιστορία ως ένας από τους θεμελιωτές των μαθηματικών, ένας από τους μεγαλύτερους μελετητές της Λογικής, ειρηνιστής, δημιουργός "επιστημονικών κοσμοθεωριών" (φιλοσοφικών σχολών βλέπε Κύκλος της Βιέννης) κλπ.

Όλα τα παραπάνω συνόδευαν όμως μια προσωπική ζωή με ελάχιστες στιγμές ευτυχίας και πολλές δυστυχίας όπως χωρισμοί, οικογενειακό ιστορικό σχιζοφρένειας που πιθανά κληρονομήθηκε και στις επόμενες γενιές (αυτοκτονίες). Και δε σταματάμε εκεί. Εμφανίζονται συνάδελφοι (επιστήμονες-φιλόσοφοι) του Ράσελ οι οποίοι παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά ψύχωσης αναζητώντας και αυτοί τη Λογική (?) Με λίγα λόγια, η "αναζήτηση" προχωρά περισσότερο σε ερωτήματα τύπου ποιος είναι ο ένοχος; Η Λογική προήλθε από την τρέλα ή το ανάποδο; Είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος;

Αξίζει να σημειωθεί πως ένα μεγάλο ποσοστό της ιστορίας-παραμυθιού "καταλαμβάνεται" από το πως οδηγήθηκε σε συμπεράσματα ο Ράσελ. Περιγράφεται δηλαδή ένα μεγάλο μέρος της θεωρίας των μαθηματικών, όσο χρειάζεται ώστε να μη φύγουμε στο άπειρο....

Οι άνθρωποι πιστεύουν πως τα Μαθηματικά είναι πολύπλοκα, επειδή δεν έχουν συνειδητοποιήσει πόσο πολύπλοκη είναι η ζωή (John Barrow).

Comixgrill : Θέκλα

Καλημέρα σε όλους. Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε μια σταρ. Γνωρίζω ότι οι σταρ είναι πολύ απασχολημένοι/ες αλλά η συγκεκριμένη, απ' όσο γνωρίζω έχει προς το παρόν αποσυρθεί. Θα μας τα πει η ίδια. Μιλάμε βεβαίως για τη κυρία Θέκλα. Πριν ξεκινήσουμε θα ήθελα να ζητήσω μια τεράστια συγγνώμη διότι στο τέλος της προηγούμενης συνέντευξης όταν ανέφερα ότι ο επόμενος χάρτινος ήρωας διευθύνει τσίρκο ήθελα να πω Θίασο Ποικιλιών.

Θ: Πολύ σωστή διόρθωση. Το τσίρκο αφ' ενός είναι μπανάλ, αφετέρου δεν μας αντιπροσωπεύει.

MG: Καλώς ήρθατε. Σας ευχαριστούμε πολύ που δώσατε λίγο από το πολύτιμο χρόνο σας στο mixgrill. Εκμεταλλευτήκαμε το γεγονός ότι ξεκουράζεστε.
Θ: Ευχαριστώ πολύ. Αν και, ξέρετε, ένας καλλιτέχνης δε ξεκουράζεται ποτέ. Είναι πάντα στις επάλξεις. Σκέφτεται πάντα το επόμενο καλλιτεχνικό βήμα.

MG: Πολύ σωστά. Θα θέλαμε να μας μιλήσετε λίγο για το εαυτό σας. Πως ξεκινήσατε την καριέρα σας; Ήταν δύσκολο για μια γυναίκα να έχει τόσες ευθύνες; Δηλαδή, πληροφορίες για να σας γνωρίσει ο κόσμος.
Θ: Τι θέλετε να πείτε; (άγρια) Υπάρχει κάποιος που δεν με γνωρίζει;

MG: (Γκλουπ) Ε...χμ...εννοώ ότι ίσως υπάρχει ένα πολύ μικρό ποσοστό ανθρώπων που δε γνωρίζει την πραγματική Θέκλα.
Θ: Α, αν είναι έτσι καλά. Θα κάνω την καρδιά μου πέτρα. Διότι πρέπει να ξέρετε ότι η καρδιά μου είναι κατά βάθος ευαίσθητη. Πέρα από το δυναμισμό που με διακρίνει, είμαι μια ρομαντική παιδούλα που ψάχνει το παλικάρι της.

MG: Δεν αμφιβάλω καθόλου (ιδρώτας).
Θ: Λοιπόν συνεχίζω. Η καριέρα μου ξεκίνησε από τον Αρκά. Επιτέλους αποφάσισε να ασχοληθεί με το SHOW BUSINESS. Και εννοείται ότι δε θα μπορούσε να επιλέξει παρά μόνο την καλύτερη του χώρου. Δεν ήταν εύκολο να κουμαντάρεις την πλέμπα αγάπη μου! Αλλά δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Με βοήθησε η καλλιέργειά μου, η μόρφωση μου και το ταπεραμέντο μου.

MG: Πιστεύετε ότι η εμφάνισή σας έπαιξε ρόλο στην επιτυχία αυτή;
Θ: Δεν εννοείτε το μουστάκι μου φαντάζομαι.

MG: Και αυτό. Άλλωστε είναι βασικό μέρος του θεάματος. Η παράσταση λέγεται "Το κορίτσι με τα γένια"
Θ: Αυτές είναι κακοήθειες! (έξαλλη). Όποιος ισχυρίζεται κάτι τέτοιο δεν έχει την παραμικρή ιδέα. Το φροντίζω βέβαια για καλλιτεχνικούς λόγους αλλά όποτε θέλετε το ξυρίζω για να σας αποδείξω το αντίθετο. Αλλά τι περιμένεις από άξεστους επαρχιώτες!

MG: (Γκλουπ) Δεν ήθελα να σας προσβάλλω. Απλά ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει την αλήθεια.
Θ: Τέλος πάντων. Η εμφάνισή μου σίγουρα έπαιξε ρόλο. Δε βλέπεις τις όμορφες ξανθές μπούκλες μου που έχω; Γι' αυτό και φροντίζω πάντα να πλαισιώνομαι από χώρους πολυτελείς που να τις τονίζει, χωρίς να υποβαθμίζει όμως την σκηνική μου παρουσία και την δυναμική μου προσωπικότητα.

MG: Λογικό. Μιλήστε λίγο για τους συνεργάτες σας.
Θ: Ναι, σιγά μην τους πω και συνεργάτες μου! Ένα τσούρμο από τσαρλατάνοι είναι, και το παίζουν και καλλιτέχνες. Αλλά τι να κάνω; Χρειάζομαι βοηθούς στο έργο μου. Το κοινό εμένα ραίνει με λουλούδια και μόνο εμένα*. Τέλος πάντων. Ο Ασώματος. Τι να πώ! Ασώματος. Είναι αυτός που με ενημερώνει για το τι γίνεται πίσω από την πλάτη μου** αλλά με εκνευρίζει γιατί δεν με χειροκροτεί ποτέ (?). Ο Κυριάκος είναι Γόης άγριων ερπετών και συγκεκριμένα της Ρίτας που είναι μέλος του θιάσου. Δεν είναι ιδιαίτερα γόης κατά τ' άλλα, αλλά τον χρησιμοποιώ σε σεξουαλικό επίπεδο. Πως αλλιώς θα χαλιναγωγήσω τα πάθη μου? Είμαι γυναίκα με πάθη εγώ! Ο Γαβρίλης. Τώρα μάλιστα! Με εκνευρίζει απίστευτα γιατί είναι ηλίθιος! Έχει προσπαθήσει επανειλημμένως να το παίξει θαυματοποιός και το μόνο που καταφέρνει είναι να αυτοτραυματίζεται. Λίγο πριν διακόψω προσέλαβα και δύο σιαμαίους, τους αδελφούς Χατζηπατάτα. Τι όνομα κι αυτό! Μεταξύ μας το έχω κάνει με τον κοντό....

MG: Εεεε...χμ... Μιλήστε μου λίγο για το Χλέμπουρα. Πιστεύετε ότι σας ανταγωνίζεται;
Θ: Χα χα χα! (δυνατά γέλια). Για τον αρκουδιάρη μιλάμε; Αν είναι δυνατόν! Κουβαλάει την αρκούδα του το Βαγγέλη από εδώ και από εκεί με το ντέφι και θεωρεί ότι κάνει και υψηλή τέχνη. Σιγά μη με ανταγωνίζεται ο Χλέμπουρας! Να πάει να μαγειρέψει κανένα κουμπί να φάει γιατί ο κόσμος μόνο κουμπιά του πετάει!

MG: Ας ηρεμήσουμε λίγο. Τι μουσική ακούτε;
Θ: Η μουσική είναι μέρος της δουλειάς μου. Ακούω τα πάντα που θα μπορούσαν να με οδηγήσουν στο να κουνήσω το λάγνο και φιλήδονο κορμί μου, εκτός αν έχει... ντέφι.

MG: Μια τελευταία ερώτηση. Γιατί αποσυρθήκατε τόσο νωρίς; Μόνο 3 αλμπουμάκια;
Θ: Σημασία έχει η διάρκεια της τέχνης. Και η τέχνη είναι μακρά.

MG: Σας ευχαριστώ πολύ που ήσασταν μαζί μας.
Θ: Δεν κάνει τίποτα. Είμαι σίγουρη ότι μετά από αυτή τη συνέντευξη οι αναγνώστες σας θα εκτιμήσουν περισσότερο την τέχνη. Και να φανταστείτε ότι ξέχασα να σας φέρω και κάτι γυμνές φωτογραφίες μου!
MG: .........

Όπως καταλάβατε η συγκεκριμένη κυρία με άφησε άφωνη. Γι' αυτό το λόγο δεν μπορώ να σκεφτώ ποιός/ά θα είναι ο επόμενος χάρτινος ήρωας. Θα είναι έκπληξη.

* Κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι γλάστρες....
** Χαφιέ τον λένε