Ακίνδυνη Ανασκόπηση της Ελληνικής μουσικής του 2008

Όπως λέει και ο τίτλος του άρθρου, παρακάτω θα σας γράψουμε αυτά που ξεχώρισε ο υπογράφων από την Ελληνική μουσική (με Ελληνικούς ή ξένους στίχους), μέσα στη χρονιά που μας αφήνει.

Αρχικά, πρέπει να πω ότι το 2008 χαρακτηρίζεται πολύ καλή χρονιά για τα Ελληνικά μουσικά δρώμενα και ίσως μια από τις σχετικά κομβικές χρονιές της δεκαετίας. Οι κύριοι λόγοι που λέω τα παραπάνω είναι οι εξής δύο :

- Κατ’ αρχάς, όχι μόνο αποκτήσαμε πάγκο, αλλά σε κάποια σημεία βρέθηκαν νέα ταλέντα, τα οποία μπήκαν στη βασική ομάδα με το «καλημέρα». Νέοι μουσικοί μας γέμισαν με ελπίδες και προσδοκίες για καλύτερες εγχώριες μουσικές, την κατάλληλη στιγμή που αρκετοί νιώθαμε ότι μπαίναμε σε ένα τέλμα.

- Το Internet – έστω αργά σε σχέση με άλλες χώρες - έχει μπει για τα καλά στην καθημερινότητα μας και το χρησιμοποιούμε αρκετά για την επικοινωνία μας με τους αγαπημένους μας μουσικούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η σχέση που έχουν με τους φίλους της μουσικής τους η Monika, η Sugahspank!, οι pop eye, οι Transistor κ.α. από τις MySpace σελίδες τους. Σήμερα, αρχίζει να παίζει μεγαλύτερο ρόλο αυτή η επικοινωνία από τις καθημερινές εμφανίσεις των μουσικών στα νυχτερινά μαγαζιά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το τελευταίο έχει χάσει την αξία του. Ίσως να παίζει τον πρωτεύοντα ρόλο για άλλες μουσικές, που δε βλέπετε στο “mix grill”...

Εύκολα μπορώ να πω ότι η χρονιά ανήκει στη Monika. Το μικρό κορίτσι με την εκπληκτική φωνή άλλαξε τα σκισμένα τζινς που φορούσε όταν ρόκαρε με τα προηγούμενα συγκροτήματα της και αντικατέστησε τις ηλεκρικές κιθάρες με πλήκτρα και βιολί, δημιουργώντας ένα σίγουρα ξεχωριστό δίσκο. Η Monika αυτή τη στιγμή ακούγεται σε όλα περίπου τα ραδιόφωνα, γίνεται αποδεκτή από όλες τις μουσικές «φυλές» και παρ’ όλα αυτά παραμένει προσγειωμένη με μικρά, αλλά σταθερά βήματα, κάτι που με γεμίζει ελπίδα ότι αυτή η κοπέλα έχει δρόμο μπροστά της και δε θα σκάσει σα μια φούσκα.

Άλλη μια γυναίκα μας προσέφερε μέσα στο 2008 ένα διαφορετικό – σύμφωνα με όσα έχουμε συνηθίσει στην εγχώρια σκηνή – δίσκο. Πρόκειται για τη Sugahspank! , η οποία σε παραγωγή του Blend (aka Mishkin) δημιούργησε ένα αρκετά δυνατό μίγμα funk & RnB μουσικών. Η Γεωργία ακούγεται σαν τη Sharon Jones και τα κομμάτια της έχουν ως βάση το funk και ροκάρουν ενίοτε. Όπως και να το κάνουμε το όλο αποτέλεσμα ήταν κάτι το διαφορετικό.

Η τρίτη γυναίκα που άφησε το δικό της στίγμα στη χρονιά που φεύγει είναι η Ελεονώρα Ζουγανέλη. Το «Έλα» είναι σίγουρα το Ελληνόφωνο single της χρονιάς και ο δίσκος της συνολικά κινήθηκε σε πολύ καλό επίπεδο, με την εκπληκτική της φωνή να ξεχωρίζει.

Και οι 3 πάντως ακόμη κι αν παίζουν διαφορετικές μουσικές, έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό : την απίστευτη φωνή τους!

Η χρονιά που τελειώνει μας έδωσε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνεργασία. Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και οι ενδιαφέροντες πειραματισμοί του συνδυάστηκαν με τη γλυκιά φωνή και την ιστορία του «Νιόνιου» στο «Σαμάνο», ο οποίος ήταν το καλύτερο Ελληνόφωνο album της χρονιάς κατά την άποψη μου.

Επιπλέον, μου άρεσε αρκετά το πρώτο album άλλης μιας νέας φωνής, της Βασιλικής Καρακώστα, η οποία συνεργάστηκε με τον Νίκο Πορτοκάλογλου και δημιούργησε ένα δίσκο, που μοιάζει πολύ στο ύφος του τελευταίου. Η κοπέλα έχει αρκετά καλή φωνή και πιστεύω ότι έχει ακόμα πολλά να δώσει, αρκεί στη συνέχεια να δημιουργήσει δικό της ύφος και να μη μοιάζουν τα τραγούδια της τόσο πολύ με αυτά του Πορτοκάλογλου.

Ακόμη, δύο συγκροτήματα που δεν έχουν κάνει τις ακριβές παραγωγές και ούτε έχουν την τρελή προώθηση, έβγαλαν πολύ καλά ντεμπούτο albums μέσα στο 2008. Πρόκειται για την electro-pop μουσική των pop eye και τους ροκ ατμοσφαιρικούς ήχους των Transistor. Και τα 2 συγκροτήματα μπαίνουν στη λίστα με όσα μας γεμίζουν με ελπίδα και προσδοκίες για ένα καλύτερο «μουσικό» μέλλον για την Ελληνική μουσική.

Τέλος, ευχάριστη έκπληξη ήταν η πολύ καλή επιστροφή των Διάφανων Κρίνων, οι οποίοι δεν άλλαξαν το ύφος τους και δημιούργησαν πραγματικά πολύ όμορφες μελωδίες, πιστοποιώντας σε όλους μας ότι ακόμη το συγκρότημα είναι ενεργό και ξέρει να βγάζει καλούς δίσκους.

διάβασε :

- τα προηγούμενα μέρη της Ανασκόπησης εδώ : Vol. I, Vol. II, Vol. III, Vol. IV, Vol. V, Vol. VI .
- αύριο Δευτέρα 29/12 τα γενικότερα σχόλια μας για τη μουσική του 2008 σε όλο τον κόσμο.
- την Τρίτη 30 και Τετάρτη 31/12 την προσωπική Λίστα με τα 25 καλύτερα albums της χρονιάς.

συνεχίζεται... (αύριο στις 2:00 μμ τα σχόλια μας για τη μουσική του 2008 σε όλο τον κόσμο)

A bloody babe over the hill - Η Monika στη Fnac

"Τις τελευταίες ημέρες με ταλαιπωρεί ένα κρύωμα, οπότε μην περιμένετε και πολλά...". Δηλαδή αν δεν ήταν κρυωμένη, πόσο καλύτερα θα τραγουδούσε το "Babe", το “Bloody 5th” και το "Over the Hill";;;

Το περασμένο Σάββατο 20/09 στις 2 το μεσημέρι βρέθηκα μαζί με αρκετό κόσμο στο Forum της Fnac, όπου θα εμφανιζόταν μια από τις μεγαλύτερες ελπίδες της Ελληνικής μουσικής σκηνής : η Monika. Στις 2 και τέταρτο περίπου βγήκε στη μικρή – υποτίθεται – σκηνή κι εγώ πάλευα να τη δω με τα πόδια στις μύτες. Αρκετός κόσμος, όλοι μυημένοι σε μια ενδιαφέρουσα μυσταγωγία, όπου αναμέναμε να ακούσουμε αν αυτά που ακούμε στο mp3 player μας είναι πραγματικά, ή πρόκειται για άλλο ένα κόλπο της τεχνολογίας.

Όσοι δεν έχετε ακούσει τη Monika ποτέ στο παρελθόν (κι εγώ μέσα σε αυτούς ήμουν) θα έλεγα ότι θα απογοητευόσασταν το Σάββατο, γιατί θα θέλατε να την ακούτε και να την ακούτε για αρκετές ώρες… Απλή, φιλική με τον κόσμο, εκφραστική και με ένα καταπληκτικό χάρισμα : τη μουσική και τη φωνή της!!!

“Μια μέρα έδινα ένα μάθημα στο Πανεπιστήμιο και από το πρωί με έτρωγε να τελειώσω ένα τραγούδι που είχα στο μυαλό μου. Ετοίμασα κάτι και μετά πήρα το αυτοκίνητο και έκανα βόλτες, ακούγοντας το κομμάτι συνέχεια. Το μάθημα όπως καταλαβαίνετε το έχασα. Την επόμενη ημέρα που πήγα στη Σχολή με είδε αυτός ο καθηγητής και με ρώτησε γιατί δεν πήγα στην εξέταση του μαθήματος του. Του εξήγησα ότι έγραψα ένα τραγούδι και του έδωσα να το ακούσει. Τελικά, το πέρασα το μάθημα". Το Μαθηματικό είναι η Σχολή της και το “Over the Hill” το κομμάτι. Είμαστε ξεχωριστοί άνθρωποι εμείς οι Μαθηματικοί, πέρα από περίεργοι και λίγο τρελοί…

Δε θα σας γράψω ότι η Monika έχει όλα τα φόντα για να πετύχει στο εξωτερικό. Δε θα αναφέρω ότι οι Sigur Ros κατάγονται από την Ισλανδία και κάνουν περιοδεία στις Η.Π.Α. Δε θα γράψω ότι οι Madrugada προέρχονται από το Βέλγιο. Δε θα πω τίποτα… Έτσι, για γούρι.

Η επόμενη τελετή γίνεται στις 4 του Οκτώβρη στο Θησείο με τον “David Fonseca” και τους “Your hand in mine”. Όσοι πιστοί, προσέλθετε…

Monika – Avatar : Κι όμως είναι Ελληνίδα…

Αν υποθέσουμε ότι ένας φίλος μου δίνει το “Avatar” σε CD, χωρίς να μου πει το ποιος/α κρύβεται πίσω από αυτό, ιδού τα σχόλια που θα έκανα: Γλυκιά και ατμοσφαιρική φωνή – αρκετά μελωδικά τραγούδια – λίγες κιθαριστικές και ήρεμες στιγμές και ως επί το πλείστον τραγούδια που σε ταξιδεύουν και σου προσφέρουν κάποιες φορές νότες αισιοδοξίας. Αρκετά καλό album, το οποίο ξεχωρίζει φέτος μιας και στο είδος του δεν έχω ακούσει κάτι καλύτερο.

Η καλλιτέχνιδα : Monika

Το ύφος μουσικής : pop – rock

Ο δίσκος : Avatar (19/05/2008)

Το single : “Over the Hill”

Ξεχωρίζουν : “Bloody 5th”, “Are you coming with us”, “Babe”, “Avatar”.

Τι σχόλια πρέπει να κάνω μετά όταν μαθαίνω ότι η Monika είναι Ελληνίδα και είναι μόλις 21 ετών!!! Ας το ψάξω το θέμα λοιπόν τραγούδι, τραγούδι :

01. Favourite : Προετοιμασία για το τι θα ακολουθήσει. Η Monika παίρνει την κιθάρα της και καλμάρει το κοινό της οδηγώντας το εκεί που αυτή θέλει. Αυτό που λείπει, είναι η διαπίστωση της ότι : «Κύριοι, αυτό είναι το δικό μου ταξίδι. Αν θέλετε μπαίνετε σε αυτό, αλλά θα παίξετε με τους δικούς μου κανόνες».

02. Bloody Sth : Αρχίζω να ερωτεύομαι τη φωνή της και να ανατριχιάζω με το βιολί, που γεμίζει το κομμάτι. Αρχίζω να αφήνομαι στις ορέξεις της. Μήπως φταίει ότι μου αρέσουν απίστευτα τραγουδίστριες με προσωπικό ύφος, όπως η Patti Smith και η PJ ;;;

03. Are you coming with us? : Σε κιθαριστική βάση και πιο χαρούμενη ροή σε σχέση με το “Favourite”, το βιολί μπαίνει σιγά, σιγά όλο και πιο μέσα στο τραγούδι, αφήνοντας τη Monika να αναρωτιέται αν «θα έρθω μαζί της οπουδήποτε»…

04. Babe : Στα «αμπέλια» των Calexico, η Monika ερμηνεύει ένα από τα καλύτερα κομμάτια του “Avatar”.

05. Pretend : Οι τόνοι πέφτουν και η Monika ερμηνεύει σαν την Tori Amos με κύρια συνοδεία το πιάνο της.

06. Obsession : Παραμένουν οι χαμηλοί τόνοι και η Tori Amos μετατρέπεται σε Carla των Walkabouts.

07. To no avail , 08 . Excuse my friends (fallacy) : Η Carla εδώ γίνεται Monika και σε μια κατάσταση μυσταγωγίας η ίδια εξομολογείται τις σκέψεις της.

09. Over the hill : Το μοναδικό single του δίσκου μέχρι στιγμής. Πολύ καλή επιλογή μιας και μαζί με τα “Babe” & “Bloody 5th” είναι τα καλύτερα τραγούδια του album.

10. Avatar : Ίσως η πιο δυναμική στιγμή του “Avatar”, χωρίς να χάσει ίχνος από τη μελωδικότητα του δίσκου. Μάλλον περιέχει την πιο έντονη μελωδία του.

11. Not young in my youth : Ο τίτλος τα λέει όλα για την 21-χρονη συνθέτρια – στιχουργό – τραγουδίστρια.

12. Misery loves company : ΄Μετά από μια νωχελική αρχή, το κομμάτι ανεβαίνει επικίνδυνα στη συνέχεια και μάλλον αποτελεί ένα δείγμα των επιπλέον πειραματισμών, που θέλει να παρουσιάσει ο καλλιτέχνης…

13. Fraud : Μια κιθάρα και μια φωνή ξεκίνησε το “Avatar”. Μια φωνή κι ένα πιάνο το κλείνει σε μια σχετικά μέτρια μπαλάντα.

Αν υπάρχει άλλο ένα χαρακτηριστικό της Monika και του Avatar, που δεν έχω αναφέρει παραπάνω είναι ίσως ότι όλος ο δίσκος δείχνει να πηγάζει από μέσα της και δε με αφήνει να πω ότι είναι ένα αντίγραφο της τάδε ή του τάδε.

Το πιο δύσκολο πράγμα σε ένα νέο καλλιτέχνη είναι να αποκτήσει τη δικιά του προσωπική σφραγίδα… Έχω την εντύπωση πως η Monika το καταφέρνει και ελπίζω η δουλειά της να προωθηθεί καλά στο εξωτερικό…

Η Monika στο MySpace