Oh my GAD, the Transistor were not Sleepin at all...

Το βράδυ της Πέμπτης αρκετοί συντάκτες του Mix Grill βρέθηκαν στην 1η σειρά των βραδιών της Shift Records και της Sound of Everything, στις οποίες 3 συγκροτήματα αυτών των Εταιρειών παρουσιάζουν τα κομμάτια τους στο Gagarin 205. Το menu περιείχε για αρχή τους αγαπημένους μας Transistor, τους σκοτεινούς και ιδιαίτερους Sleepin Pillow και τους χαρούμενους και ανεβαστικούς GAD.

Τρεις από εμάς έγραψαν για καθένα από αυτά τα συγκροτήματα. Τρεις διαφορετικές απόψεις, η σύνθεση των οποίων μαζί με τα παρακάτω videos σίγουρα μπορούν να σας δώσουν το κλίμα αυτής της βραδιάς.

Transistor (gbal speaking...)

Θεωρώ ότι ο δίσκος τους ήταν μια από τις αρκετά καλές κυκλοφορίες της περσινής χρονιάς. Γνώρισα τους 3 από τους 5 στη συνέντευξη που έδωσαν στο Mix Grill και πρέπει να πω ότι ήμουν επηρεασμένος θετικά για αυτούς γιατί πέρα από τη μουσική τους, μου άρεσε και η σεμνότητα κι ο χαβαλές τους. Έδειχναν ότι είναι μια δεμένη παρέα. Στη σκηνή έδειξαν ότι είναι και μια δεμένη μπάντα.

Λίγο μετά τις 10, σε ένα Gagarin το οποίο δεν ήταν γεμάτο, αλλά είχε μια ζεστή σχετικά ατμόσφαιρα, τα φώτα σβήνουν και οι πρώτες μελωδίες του "Living" μας φέρνουν στη σκηνή τους Transistor. Στα 3 πρώτα τραγούδια, ο ήχος πάλευε να βρει τα πατήματα του - με τη συνδρομή του ηχολήπτη - και το συγκρότημα προσπαθούσε να βρει κοινές τομές με τον κόσμο, να του δείξει ότι πραγματικά χαιρόταν που παρουσίαζε τα κομμάτια του εκείνο το βράδυ. Καθώς περνούσε η ώρα και το "πιάνο έμπαινε πίσω" (Put the piano back) ακολουθώντας (Follow me) ένα μεγάλο "Epsilon", το οποίο μάλλον υποδήλωνε τον πιθανό "εραστή" (Lover), το συγκρότημα έμπαινε στο ρυθμό του όπως κι ο κόσμος. Οι 5 Transistor σε όλα τα τραγούδια μας απέδειξαν ότι είναι πολύ καλοί μουσικοί και ότι καταφέρνουν σιγά σιγά να δημιουργούν το προσωπικό τους ύφος, φέρνοντας τα κομμάτια που δεν είναι δικά τους στα μέτρα τους.

"Μελανό" σημείο της βραδιάς η θέση πίσω αριστερά που ήταν ο εκρηκτικός drummer τους Δημήτρης, ο οποίος δείχνει με το πάθος του και τις γκριμάτσες του πόσο γουστάρει να παίζει μουσική και βέβαια με όλα αυτά μπορεί και ανεβάζει τον κόσμο. Οι Alice in Chains και ο Frank Sinatra που μπήκαν ως guests στο τέλος της βραδιάς απέδειξαν ότι το συγκρότημα μπορεί να έχει καλύτερη σκηνική παρουσία σε όλο το live για να ανεβάζει ακόμη περισσότερο τα ήδη πολύ καλά κομμάτια του.

Σας ευχαριστούμε για την ωραία βραδιά παιδιά! Και όπως είπε κάποιος που πραγματικά δεν τον ξέρω καθόλου......... ΕΥΓΕ!!!

Sleepin Pillow (dimi speaking...)

Όταν, ως φοιτήτρια, άκουγα κάποτε τις μουσικές των Dead Can Dance ή των In The Nursery δε φανταζόμουν πως θα εμφανιζόταν ένα Ελληνικό συγκρότημα να φτιάξει τραγούδια σε ένα τέτοιο σκοτεινό ύφος. Κι όμως πριν λίγο καιρό άκουσα το άλμπουμ των θεσσαλονικιών Sleepin Pillow και δεν το πίστευα!

Το βράδυ της Πέμπτης βρήκε το Gagarin να ετοιμάζεται να παρουσιάσει τρία συγκροτήματα της Shift τους Trasistor, τους Sleepin Pillow και τους Gad. Ο κόσμος δεν ήταν πολύς, φαντάζομαι επειδή δεν υπήρχε η σωστή διαφήμιση και προώθηση του event. Οφείλω να ομολογήσω πως μεγαλύτερη περιέργεια είχα για την εμφάνιση των Sleepin Pillow. Ανέβηκαν δεύτεροι στη σκηνή. Ο τραγουδιστής φορούσε μαύρα γυαλιά και μια περούκα κάτι σαν μακριά ράστα με αφτιά (λαγού?). Μάλλον, σε ποντιακή φορεσιά έφερνε.

Τα τραγούδια The Black Sea και Amplifier in my Heart ήταν για μένα από τα πιο ωραία ατμοσφαιρικά κομμάτια. Δεν ήταν τόσο θεατρικοί όσο ήθελα ή περίμενα και δεν κατάφεραν ιδιαίτερα να συντονιστούν με το κοινό. Ίσως και ο κόσμος δεν μπορούσε να τους ακολουθήσει και να τους βοηθήσει σε μια τέτοια έκσταση, μιας και βρέθηκαν μεταξύ δύο πιο διαφορετικών γκρουπ από αυτούς. Επίσης, κάποια κομμάτια τους ήταν λίγο κουραστικά από πλευράς διάρκειας και μονοτονίας. Σε γενικές γραμμές μου άρεσαν και σίγουρα θα τους ξαναδώ όταν μου δοθεί η ευκαιρία.

GAD (MikeMous speaking...)

Ήταν η πρώτη φορά που είδα τους GAD σε ζωντανή εμφάνιση και μπορώ να πώ ότι μου έκαναν αρκετά καλή εντύπωση, τόσο όσον αφορά το καθαρά μουσικό μέρος, όσο και την σκηνική τους παρουσία.

Ο Κώστας Αντωνιάδης στα φωνητικά μας υποδέχτηκε αμέσως μετά την εμφάνιση των Sleepin Pillow που προηγήθηκαν, με ένα τεράστιο και μακρόσυρτο «Καλησπέραααα» και μας έβαλε στον χορό των κομματιών τους από το ντεμπούτο τους “System May Fall”, καθώς και αρκετών διασκευών μεταξύ των οποίων ξεχώρισαν το “Sparks” των “Editors” αλλά και το “Dragging me down” από τους “Inspiral Carpets”. Κατά την ταπεινή μου γνώμη το στυλ τους βρίσκεται κάπου εκεί ανάμεσα, συν αρκετά στοιχεία επιρροών από σχήματα όπως οι “New Order” αλλά ίσως ακόμα και οι “Killers”. Το ύφος τους όμως είναι ιδιαίτερο, καλλιεργημένο, με στοιχεία ισχυρών ροκ θεμάτων (η δύναμη και αστείρευτη ενέργεια στις κιθάρες) αλλά κυρίως χαρακτηριστικών ηλεκτρονικών μελωδιών που προέρχονται από τη συνθετική δεινότητα του Ηρακλή Αναστασιάδη στα πλήκτρα, ψήγματα χορευτικών τέμπο, ενώ τέλος το rhythm section του σχήματος είναι στιβαρό και συντονισμένο στην ιδιοσυχνότητα της ακρίβειας.

Στιχουργικά, τα θέματα είναι politically correct και αγγίζουν χωρίς ωστόσο να συγκινούν. Το σύνολο ήχος-φωτισμός-video στο background ολοκλήρωνε ένα άρτιο αποτέλεσμα. Αυτό όμως που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι το εξαιρετικό performance, μια σκηνική παρουσία και από τους 5 μουσικούς που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από μεγάλα και έμπειρα σχήματα του χώρου εντός και εκτός συνόρων. Ήταν κάτι ξεχωριστό και νομίζω ότι ήταν το μόνο σχήμα της βραδιάς που κέρδισε αυτό το δύσκολο στοίχημα (με εξαίρεση το «κλείσιμο» των Transistor διασκευάζοντας Alice in Chains & Frank Sinatra)

Τέλος, αρκετά ρεαλιστικό αλλά και προσγειωμένο το φινάλε με ένα encore αφού όπως μας ενημέρωσε ο Κώστας, θα είχε προβλήματα με το αφεντικό του το επόμενο πρωινό αν δεν έδιναν τέλος εκεί γύρω στις 01:00 τα ξημερώματα…

Εκτός από τις συνθέσεις τους που βρίσκονται στο πολύ καλό ντεμπούτο τους, πήραμε μια γεύση κι από ένα νέο κομμάτι που θα βρίσκεται στον επόμενο δίσκο τους και το οποίο άφησε ακόμα καλύτερες εντυπώσεις. Αναμφίβολα αυτή η μπάντα έχει το «δυναμικό» αλλά έχει και το «παρουσιαστικό» για να αφήσει το στίγμα της στη σύγχρονη ελληνική σκηνή. Εύγε, παιδιά και εις ανώτερα!

Night Shift videos (Transistor, Sleepin Pillow, GAD)

Κέρδισε 2 διπλές προσκλήσεις & δες τους Transistor, Sleepin Pillow, GAD

Κέρδισε 2 διπλές προσκλήσεις για τη βραδιά της Πέμπτης 05/02 και δες 3 πολύ καλά νέα συγκροτήματα (Transistor, Sleepin Pillow, GAD) στο Gagarin!

Οι Transistor & η Shift Records προσφέρουν στους αναγνώστες του Mix Grill 2 διπλές προσκλήσεις για το live της ερχόμενης Πέμπτης 05/02 στις 21:30.

Στείλε κενό e-mail με Θέμα : night shift στο mixgrill@gmail.com και μπες στην κλήρωση της Πέμπτης στις 12:00 μμ.

Η σειρά που θα εμφανιστούν τα συγκροτήματα είναι η εξής :

Transistor : 21:30 - 22:30

Sleepin Pillow : 22:30 - 23:20

GAD : 23:30 - 00:30

Εισιτήρια προπωλούνται στο Gagarin 205 - Λ. Λιοσίων 205 - 210 3210890.

Night Shift - Transistor, Sleepin Pillow, GAD στο Gagarin - 05/02

Για το βράδυ της ερχόμενης Πέμπτης 5 Φεβρουαρίου σας έχουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση. Η Shift Records και η Sound of Everything παρουσιάζουν στο Gagarin 3 καινούργια και πολλά υποσχόμενα συγκροτήματα της με είσοδο μόνο 12 Ευρώ!

Κατ' αρχάς, οι "Night Shift" βραδιές είναι μία σειρά συναυλιών και events όπου το κοινό μπορεί να διαλέγει τρία συγκροτήματα, καλλιτέχνες ή DJs από το κατάλογο των καλλιτεχνών της Shift Records και της Sound of Everything για να εμφανιστούν ζωντανά σε Club/bar/συναυλιακό χώρο της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα το κοινό θα μπορεί να διαλέγει μέσα από την ιστοσελίδα των δύο εταιρειών στο myspace (Shift Records , The Sound of Everything) αλλά και από το avopolis.gr τους καλλιτέχνες που θα συμμετέχουν στη συναυλία και τον συναυλιακό χώρο που θα εμφανίζονται.

Την ερχόμενη Πέμπτη λοιπόν στις 21:30 θα δούμε στη σκηνή τους Transistor να παίζουν κομμάτια από το εξαιρετικό ντεμπούτο album τους "Things you miss when you blink", αλλά και κάποιες διασκευές, όπως έχουμε μάθει από διασταυρωμένες και έγκυρες (πάντα!!!) πηγές... Οι Transistor θα είναι στη σκηνή για μια ώρα, όπως και τα υπόλοιπα συγκροτήματα. Στη συνέχεια, θα ακούσουμε τους ξεχωριστούς Sleepin Pillow από τη Θεσσαλονίκη και τις ιδιαίτερες μουσικές από το ντεμπούτο τους "Apples on an orange tree" και η βραδιά θα κλείσει με τους ηλεκτρονικούς GAD και κομμάτια τους από το "System may fall" του 2007.

Περισσότερα και για τα 3 συγκροτήματα δείτε εδώ :

Transistor : http://www.myspace.com/transistorgreece

Sleepin Pillow : http://www.sleepinpillow.com/

GAD : http://www.gadmusic.gr/index.html

GAD - The End of the Road

Sleepin Pillow - Amplifier in my Heart

Transistor - Follow me by mixgrill.gr

Transistor live - 05/01

Τα τελευταία γεγονότα στα Εξάρχεια απέτρεψαν πολλούς από το live των Transistor & Goya's Dream στο After Dark τη Δευτέρα 5/1, οι τυχεροί όμως που βρεθήκαν εκεί αυτή τη βραδιά ανταμείφθηκαν και με το παραπάνω. Υπήρχε μια σκέψη να αναβληθεί το live αλλά τελευταία στιγμή αποφασίστηκε να γίνει. Όπως καταλαβαίνετε η ατμόσφαιρα ήταν πολύ «οικογενειακή» και αρκετά ζεστή. Πρώτοι ξεκίνησαν οι «ενσταντανέ» Goya's Dream, τους οποίους άκουσα για πρώτη φορά και ήταν αρκετά συμπαθητικοί με χαρούμενα τραγούδια και ωραίες διασκευές.

Στη μία βγήκαν και οι Transistor με πρώτο τραγούδι το καταπληκτικό Living σε μια πολύ δυναμική εκτέλεση που ξεσήκωσε το πλήθος!!!!! Έπαιξαν όλα τα τραγούδια από τον πρώτο δίσκο τους "Things You Miss When You Blink" και τελείωσαν με μία εξαιρετική διασκευή στο I’ve got you under my skin. Οι εκτελέσεις των τραγουδιών ήταν πολύ ροκ με πρωταγωνιστές την κιθάρα του Στέλιου (κάποιος από το κοινό φώναζε «Γεια σου Στελάρα με την κιθάρα»!!!!!!) και τα drums του Δημήτρη.

Η Μαρία με την ωραία φωνή αφιέρωσε στο mix grill το Follow me, καθώς γνωρίζει ότι αγαπάμε αυτό το τραγούδι. Χαρές εγώ χειροκροτήματα και γυρνάνε όλοι και με κοιτάνε και ακούω να λέει κάποιος «Είπε mix grill; Τι είναι αυτό;» Άντε τώρα να του εξηγήσεις ότι δεν είμαι ο σπόνσορας σουβλατζής ο οποίος έχει αναλάβει την αποκλειστική διανομή με σουβλάκια στους Transistor στις πρόβες και συναυλίες τους!!!!!!

Καθώς ήταν η πρώτη φορά που είδα τους Transistor live μου άρεσαν πάρα πολύ, είναι ένα συγκρότημα δεμένο στη σκηνή και όπως μου είπε σε «αποκλειστικές δηλώσεις» ο Δημήτρης Καλαντζής αυτό οφείλεται στις πολύωρες πρόβες και στην πολύ δουλειά. Αυτό που έχω να προσθέσω είναι ότι πέρα από τις πολλές πρόβες είναι πολύ σημαντικό να έχεις ταλέντο και να βάζεις ψυχή σε αυτό που κάνεις και τα παιδιά στους Transistor έχουν και ταλέντο και αγαπούν αυτό που κάνουν.

Εκείνη τη βραδιά είχα την αίσθηση ότι παρακολουθούσα ένα μεγάλο συγκρότημα που έπαιζε σε ένα μικρό μαγαζί για λίγους και εκλεκτούς φίλους…..

P.S. Γίνεται την επόμενη φορά που θα πάω τυχαία στο After Dark να παίζουν οι Radiohead και να είναι μόνο 5, 10 άντε το πολύ 20 άτομα μέσα? Οεο?????? Έφυγε και ο Santa Claus και δεν πρόλαβα να του το ζητήσω!!!!!

Transistor - Follow me (live in After Dark - 05/01/2009)

Ακίνδυνη Ανασκόπηση της Ελληνικής μουσικής του 2008

Όπως λέει και ο τίτλος του άρθρου, παρακάτω θα σας γράψουμε αυτά που ξεχώρισε ο υπογράφων από την Ελληνική μουσική (με Ελληνικούς ή ξένους στίχους), μέσα στη χρονιά που μας αφήνει.

Αρχικά, πρέπει να πω ότι το 2008 χαρακτηρίζεται πολύ καλή χρονιά για τα Ελληνικά μουσικά δρώμενα και ίσως μια από τις σχετικά κομβικές χρονιές της δεκαετίας. Οι κύριοι λόγοι που λέω τα παραπάνω είναι οι εξής δύο :

- Κατ’ αρχάς, όχι μόνο αποκτήσαμε πάγκο, αλλά σε κάποια σημεία βρέθηκαν νέα ταλέντα, τα οποία μπήκαν στη βασική ομάδα με το «καλημέρα». Νέοι μουσικοί μας γέμισαν με ελπίδες και προσδοκίες για καλύτερες εγχώριες μουσικές, την κατάλληλη στιγμή που αρκετοί νιώθαμε ότι μπαίναμε σε ένα τέλμα.

- Το Internet – έστω αργά σε σχέση με άλλες χώρες - έχει μπει για τα καλά στην καθημερινότητα μας και το χρησιμοποιούμε αρκετά για την επικοινωνία μας με τους αγαπημένους μας μουσικούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η σχέση που έχουν με τους φίλους της μουσικής τους η Monika, η Sugahspank!, οι pop eye, οι Transistor κ.α. από τις MySpace σελίδες τους. Σήμερα, αρχίζει να παίζει μεγαλύτερο ρόλο αυτή η επικοινωνία από τις καθημερινές εμφανίσεις των μουσικών στα νυχτερινά μαγαζιά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το τελευταίο έχει χάσει την αξία του. Ίσως να παίζει τον πρωτεύοντα ρόλο για άλλες μουσικές, που δε βλέπετε στο “mix grill”...

Εύκολα μπορώ να πω ότι η χρονιά ανήκει στη Monika. Το μικρό κορίτσι με την εκπληκτική φωνή άλλαξε τα σκισμένα τζινς που φορούσε όταν ρόκαρε με τα προηγούμενα συγκροτήματα της και αντικατέστησε τις ηλεκρικές κιθάρες με πλήκτρα και βιολί, δημιουργώντας ένα σίγουρα ξεχωριστό δίσκο. Η Monika αυτή τη στιγμή ακούγεται σε όλα περίπου τα ραδιόφωνα, γίνεται αποδεκτή από όλες τις μουσικές «φυλές» και παρ’ όλα αυτά παραμένει προσγειωμένη με μικρά, αλλά σταθερά βήματα, κάτι που με γεμίζει ελπίδα ότι αυτή η κοπέλα έχει δρόμο μπροστά της και δε θα σκάσει σα μια φούσκα.

Άλλη μια γυναίκα μας προσέφερε μέσα στο 2008 ένα διαφορετικό – σύμφωνα με όσα έχουμε συνηθίσει στην εγχώρια σκηνή – δίσκο. Πρόκειται για τη Sugahspank! , η οποία σε παραγωγή του Blend (aka Mishkin) δημιούργησε ένα αρκετά δυνατό μίγμα funk & RnB μουσικών. Η Γεωργία ακούγεται σαν τη Sharon Jones και τα κομμάτια της έχουν ως βάση το funk και ροκάρουν ενίοτε. Όπως και να το κάνουμε το όλο αποτέλεσμα ήταν κάτι το διαφορετικό.

Η τρίτη γυναίκα που άφησε το δικό της στίγμα στη χρονιά που φεύγει είναι η Ελεονώρα Ζουγανέλη. Το «Έλα» είναι σίγουρα το Ελληνόφωνο single της χρονιάς και ο δίσκος της συνολικά κινήθηκε σε πολύ καλό επίπεδο, με την εκπληκτική της φωνή να ξεχωρίζει.

Και οι 3 πάντως ακόμη κι αν παίζουν διαφορετικές μουσικές, έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό : την απίστευτη φωνή τους!

Η χρονιά που τελειώνει μας έδωσε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνεργασία. Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και οι ενδιαφέροντες πειραματισμοί του συνδυάστηκαν με τη γλυκιά φωνή και την ιστορία του «Νιόνιου» στο «Σαμάνο», ο οποίος ήταν το καλύτερο Ελληνόφωνο album της χρονιάς κατά την άποψη μου.

Επιπλέον, μου άρεσε αρκετά το πρώτο album άλλης μιας νέας φωνής, της Βασιλικής Καρακώστα, η οποία συνεργάστηκε με τον Νίκο Πορτοκάλογλου και δημιούργησε ένα δίσκο, που μοιάζει πολύ στο ύφος του τελευταίου. Η κοπέλα έχει αρκετά καλή φωνή και πιστεύω ότι έχει ακόμα πολλά να δώσει, αρκεί στη συνέχεια να δημιουργήσει δικό της ύφος και να μη μοιάζουν τα τραγούδια της τόσο πολύ με αυτά του Πορτοκάλογλου.

Ακόμη, δύο συγκροτήματα που δεν έχουν κάνει τις ακριβές παραγωγές και ούτε έχουν την τρελή προώθηση, έβγαλαν πολύ καλά ντεμπούτο albums μέσα στο 2008. Πρόκειται για την electro-pop μουσική των pop eye και τους ροκ ατμοσφαιρικούς ήχους των Transistor. Και τα 2 συγκροτήματα μπαίνουν στη λίστα με όσα μας γεμίζουν με ελπίδα και προσδοκίες για ένα καλύτερο «μουσικό» μέλλον για την Ελληνική μουσική.

Τέλος, ευχάριστη έκπληξη ήταν η πολύ καλή επιστροφή των Διάφανων Κρίνων, οι οποίοι δεν άλλαξαν το ύφος τους και δημιούργησαν πραγματικά πολύ όμορφες μελωδίες, πιστοποιώντας σε όλους μας ότι ακόμη το συγκρότημα είναι ενεργό και ξέρει να βγάζει καλούς δίσκους.

διάβασε :

- τα προηγούμενα μέρη της Ανασκόπησης εδώ : Vol. I, Vol. II, Vol. III, Vol. IV, Vol. V, Vol. VI .
- αύριο Δευτέρα 29/12 τα γενικότερα σχόλια μας για τη μουσική του 2008 σε όλο τον κόσμο.
- την Τρίτη 30 και Τετάρτη 31/12 την προσωπική Λίστα με τα 25 καλύτερα albums της χρονιάς.

συνεχίζεται... (αύριο στις 2:00 μμ τα σχόλια μας για τη μουσική του 2008 σε όλο τον κόσμο)

Σήμερα η συνέντευξη των Transistor στο active radio στις 22:00

Την Πέμπτη 11/12 σας παρουσιάσαμε κάποια από τα πιο σημαντικά σημεία της πολύ "ζεστής" κουβέντας, που είχαμε με τους Transistor στο σχετικό μας άρθρο στο "mix grill". Πιστέψτε μας είπαμε πολύ περισσότερα πράγματα τις ώρες που ήμασταν μαζί με τη Μαρία, τη Νίκη και το Δημήτρη...

Αν θέλετε να ακούσετε όλη την συνέντευξη των Transistor από 3 συντάκτες του "mix grill", συντονιστείτε στο "active radio" την Κυριακή 14/12 στις 22:00!

Δείτε εδώ το video που έχει δημιουργήσει το "mix grill" για το τραγούδι τους "Follow me".

aκούστε το "active radio" εδώ!

Put the Transistor in : Συνέντευξη με τους Transistor

Το ραντεβού ήταν στους Αγίους Αναργύρους, στο studio, που κάνουν τις πρόβες τους οι Transistor. Εκεί μας περίμεναν ζεστοί – αρωματικοί καφέδες, φτιαγμένοι από τα χεράκια της Νίκης Καραγεώργου (keyboards, samples και backing vocals) και της Μαρίας Κουρμούλη (lead vocals). Ο «ματιασμένος» Δημήτρης Καλαντζής (drums) είχε αναλάβει την επίβλεψη της όλης διαδικασίας αφ’ υψηλού. Εμείς ως τυπικοί μουσαφίρηδες ήρθαμε με τα γλυκά μας (μια γερμανική κουλούρα) και αφού έγιναν οι συστάσεις άρχισε μια ειλικρινά πολύ ζεστή κουβέντα!!! Η αλήθεια είναι ότι το ευχαριστηθήκαμε όλο το διάστημα, που ήμασταν μαζί με τους 3 από τους 5 Transistor, οι οποίοι πέρα από μια πολύ καλή παρέα, είναι αρκετά προσγειωμένοι και προσπαθούν με σταθερά βήματα να προχωρήσουν μπροστά. Εμείς πραγματικά τους το ευχόμαστε!!!

Η κουβέντα μας κράτησε περίπου 2 ώρες και από αυτή έχουμε επιλέξει τα πιο σημαντικά κομμάτια, τα οποία και σας παραθέτουμε παρακάτω. Αν θέλετε περισσότερα, ακούστε τη ραδιοφωνική παρουσίαση της συνέντευξης στο “active radio” την Κυριακή 14/12 στις 22:00.

Στο ψητό λοιπόν :

Mix Grill : Δημιουργηθήκατε το 2004 και το πρώτο σας τραγούδι ήταν το "Living". Ποια είναι η ιστορία με αυτό το κομμάτι ; Όταν το άκουσε ο Δημήτρης Παπασπυρόπουλος ήταν ολοκληρωμένο ή πρώτα ουσιαστικά βγήκε το "Last Chance" remix του και μετά το ολοκληρώσατε ;

Νίκη : Τότε ήταν demo. Το πήγαμε στο Δημήτρη την Παρασκευή, τη Δευτέρα το έπαιξε στην εκπομπή του. Μετά μας πρότεινε να το κάνουμε remix. Εμείς το σκεφτήκαμε πολύ σοβαρά… (γέλια).

Μαρία : Εγώ ρώτησα τους συμβουλάτορες μου… (γέλια)

Νίκη : Στο τραγούδι ακούγεται ένας επιστήμονας κι ένας πάστορας να μιλούν σχετικά με την κλωνοποίηση. Βασικά, το κύριο νόημα του είναι να μην πατάμε επί πτωμάτων, το να μη «σκοτώνεις» τον άλλον και να ζεις εις βάρος του...

Μαρία : Τότε, δεν υπήρχα ούτε εγώ ούτε ο Δημήτρης στους Transistor.

Mix Grill : Από το 2004 μέχρι τον περασμένο Ιούνιο είναι 4 χρόνια. Γιατί τόσο μεγάλο διάστημα μέχρι να βγάλετε τον πρώτο σας δίσκο ;

Δημήτρης : Βασικά, δεν υπήρχε σχέδιο. Γράφτηκε το “Living”, μας είπε ο Δημήτρης (Παπασπυρόπουλος) να το κάνει remix και ακόμη στο συγκρότημα δεν ήταν ούτε εγώ, ούτε ο Duru, ούτε η Μαρία.

Νίκη : Για μεγάλο διάστημα, είχαμε πολλές ανακατατάξεις στη σύνθεση του συγκροτήματος και γενικά να το πούμε αυτό : είναι πολύ δύσκολο να βγάλεις ένα δίσκο. Και πνευματικά και υλικά. Δηλαδή και λεφτά χρειάζονται πολλά και χρόνο κλπ Φαντάσου ότι όλοι μας δουλεύουμε και προσπαθούσαμε να βρούμε χρόνο για να κάνουμε πρόβες. Όταν ξεκινήσαμε με το Δημήτρη Παπασπυρόπουλο να γράφουμε το δίσκο, είπαμε ότι το ξεκινάμε χαλαρά, σιγά και όσο μας πάρει.

Δημήτρης : Γράφαμε πλάκα, πλάκα ένα χρόνο περίπου.

Mix Grill : Για εμάς, το "Follow me " είναι ένα από τα τραγούδια του 2008. Έχετε κάποιο που ξεχωρίζει, κάποιο που έχει μια ξεχωριστή ιστορία στο δίσκο ;

Δημήτρης : “Put the piano back”, γιατί όταν είχα έρθει όλα τα άλλα τραγούδια είχαν γραφτεί και ουσιαστικά συμμετείχα στη δημιουργία του. Βασικά, νομίζω ότι είναι και πιο metal από τα άλλα κομμάτια… (γέλια)

Νίκη : Δεν ξέρω ρε παιδιά. Είναι το “Put the piano back”, το “Ghost in the Closet”, “3 and a half” είναι και το “Epsilon”, για ιδιαίτερα συναισθηματικούς λόγους.

Μαρία : Δε θα πρωτοτυπήσω παιδιά. Το “Put the piano back”, γιατί το είχα γράψει για τη Νίκη και περιέχει μια αστεία ιστορία από πίσω και το “Lover”, γιατί ήμασταν εγώ με τη Νίκη σε μια στιγμή αγάπης και τρυφερότητας και έγινε ακόμη πιο αγαπημένο μου όταν το τραγούδησε ο Craig (Walker).

Mix Grill : Έπαιξε το ρόλο του αυτό το γεγονός ;

Μαρία : Είναι δυνατόν παιδιά;; Και στην Καραγκούνα να τραγούδαγε ο Craig… Να ακούς τη φωνή σου δίπλα σε τέτοια φωνή. Θα σας πω και κάτι άλλο που λέω για πρώτη φορά δημοσίως! Έχω να σας πω ότι το “Follow me” ήταν το χειρότερο μου κομμάτι. Είχα απαγορεύσει να το παίζουμε για 4 μήνες περίπου. Ήταν το πρώτο μας κομμάτι μετά το “Living”.

Δημήτρης : Εμείς είχαμε πάθει πλάκα που το είχαμε ακούσει αυτό το κομμάτι. Εγώ έλεγα «Πω πω τι κομματάρα είναι αυτή ;;;» και η Μαρία…

Μαρία : Δεν είναι ότι δε μου άρεσε. Απλά είχα το κόλλημα μου. Βέβαια, τότε το “Follow me” δεν είχε σχέση με την εκτέλεση που ξέρετε τώρα. Ίδιοι οι στίχοι, αλλά διαφορετική η μουσική και η εισαγωγή. Όταν έγραψα την τωρινή εκτέλεση στο studio ήμουν μόνο εγώ και ο Παπασπυρόπουλος και είχα μεγάλη αγωνία να δω τι θα πουν τα παιδιά, που το είχαν συνηθίσει αλλιώς τόσα χρόνια. Τελικά, το δέχτηκαν…

Mix Grill : Τους στίχους τους γράφετε εσείς κορίτσια ;

Νίκη : Η Μαρία γράφει τους στίχους και μουσική η Νίκη, ο Στέλιος και η Μαρία, αν και όλοι βοηθάμε στο στούντιο.

Mix Grill : Μια κλασσική ερώτηση για εσάς φαντάζομαι. Πώς προέκυψε η συνεργασία με τον Craig Walker ; Λόγω του Δ. Παπασπυρόπουλου ;

Δημήτρης : Είμαστε χρόνια φίλοι με τον Craig. Παίζαμε μαζί στις αλάνες… (γέλια)

Νίκη : Έστειλε ο Δημήτρης 3 κομμάτια στον Craig για να ακούσει ένα δείγμα. Και το “Follow me”… Αρχικά, τραγούδησε το “Follow me”, αλλά τελικά επέλεξε το “Lover”. Μέσα σε μικρό διάστημα ήρθε και το γράψαμε… Έτσι έγινε και στην εμφάνιση μας στο Κύτταρο. Του ζητήσαμε να έρθει και άμεσα ανταποκρίθηκε. Τον ρωτήσαμε πόσα χρήματα θέλει και μας είπε «παιδιά, κάπου να μείνω»… Είναι πολύ ωραίος άνθρωπος ο Craig!

Mix Grill : Το "Things you miss when you blink" κυκλοφόρησε τον περασμένο Ιούνιο και για εμάς είναι μια από τις πολύ καλές κυκλοφορίες της χρονιάς, το ραδιόφωνο παίζει τραγούδια σας, αλλά δε σας βλέπουμε σε πολλές συναυλίες ή μήπως κάνω λάθος ;

Νίκη : Βασικά, δεν έχουμε ακόμη manager. Προσπαθούμε να κλείσουμε μόνοι μας τα πάντα, το οποίο και δεν ξέρουμε καλά να το κάνουμε, αλλά το κάνουμε.

Δημήτρης : Θα γίνει αυτό.

Μαρία : Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει και το επάγγελμα του manager στην Ελλάδα. Δεν μπορείς να εμπιστευτείς εύκολα κάποιον για να σε εκπροσωπήσει.

Mix Grill : Έχετε κατά τη γνώμη μας πολλά τραγούδια, τα οποία είναι αρκετά καλά. Ξέρετε πολύ καλά τη δύναμη του Internet και το ρόλο του στη μουσική του σήμερα. Γιατί δεν έχετε δημιουργήσει ένα video για το καθένα, ώστε να προωθήσετε καλύτερα τη μουσική σας ;

Νίκη : Κι εμείς θέλουμε να το κάνουμε αυτό. Απλά, μας αρέσουν τα αργά και σταθερά βήματα, που θα φτιάξουν κάτι που θα αντέξει.

Μαρία : Έτσι ακριβώς. Να σου πω την αλήθεια, γενικότερα δε θα ήθελα να παίζει το ραδιόφωνο 50 φορές το ίδιο κομμάτι μας κάθε μέρα. Θα το βαρεθεί ο κόσμος.

Mix Grill : Δεν ξέρω αν έχετε παρακολουθήσει την πορεία των Ισλανδών Sigur Ros, οι οποίοι προέρχονται μεν από μικρή χώρα και αυτούς τους μήνες κάνουν περιοδεία στις Η.Π.Α. έχοντας ήδη πουλήσει εκατομμύρια δίσκους. Γιατί αυτό δεν μπορεί να συμβεί σε ένα Ελληνικό συγκρότημα ή μουσικό ;

Μαρία : Δεν έχουν καμία σχέση μάλλον με οποιοδήποτε Ελληνικό συγκρότημα.

Νίκη : Έχεις δει που ζουν και που γράφουν τα κομμάτια τους ; Η μουσική τους άλλωστε δεν απευθύνεται μόνο στους Ισλανδούς.

Μαρία : Δυστυχώς, το “This is a Greek group” είναι φιλοσοφία του Έλληνα κι όχι των Άγγλων για παράδειγμα. Ο Έλληνας ποτέ δεν μπορεί να ξεπεράσει ότι ανήκει σε ένα Ελληνικό συγκρότημα. Όταν έχουμε check και το μόνο που μας νοιάζει είναι ποιος θα ακουστεί πιο δυνατά και τι ώρα θα βγει ο καθένας και έρχονται μόνο οι φίλοι μας να μας δουν και όταν βγαίνει το επόμενο συγκρότημα σηκώνονται και φεύγουν, αυτά είναι του Έλληνα παιδιά.

Νίκη : Όπως επίσης και η ατάκα ότι «για Ελληνικό συγκρότημα καλό είσαι».

Δημήτρης : Επίσης, είναι και το άλλο : «Το γκρουπάκι σου τι παίζει;;;». Είναι ήδη υποβαθμισμένο.

Mix Grill : Πιστεύετε ότι η νέα κατάσταση στη μουσική δε θα περιέχει πωλήσεις δίσκων, αλλά οι μουσικοί θα κερδίζουν από τα albums τους κυρίως από τις συναυλίες τους ;

Δημήτρης : Ήδη έτσι γίνεται. Οι μεγάλες μπάντες βγάζουν τα λεφτά τους από τις συναυλίες και τα μπλουζάκια, που πουλάνε σε κάθε live τους. Για παράδειγμα, διάβασα ότι η Britney Spears έβγαλε 2,5 εκατομμύρια από τις συναυλίες και 3 από τα μπλουζάκια.

Νίκη : Απλά, μιλάμε για μεγέθη τώρα. Εμείς για να πούμε ότι βγάζουμε λεφτά από τις συναυλίες μας, θα πρέπει να κάνουμε συνέχεια συναυλίες - τουλάχιστον 4 το μήνα - και να ‘χουμε πάρα πολύ κόσμο.

Mix Grill : Τι θα λέγατε σε έναν ο οποίος κατεβάζει δωρεάν το album σας και δεν το αγοράζει ;

Νίκη : Έχει γίνει.

Μαρία : Στο βιβλιοπωλείο που δουλεύω πουλάμε CDs, πέρα από βιβλία και ήρθε ένας συνάδελφος μου, ο οποίος βλέπει το CD και μου λέει : «Βγήκε το CD σας ;;; Θα το κατεβάσω αύριο!!!». CD πια δεν αγοράζει κανένας!

Δημήτρης : Αν κοστίζει ένα CD 1,5 Ευρώ να βγει και 15 να το αγοράσεις, πόσα να πουλήσεις ;;; Αν κόστιζε 8 Ευρώ, πραγματικά θα έπαιρνα πολλά CDs.

Νίκη : Εγώ δεν έχω πρόβλημα να το κατεβάσει κάποιος. Όλοι το κάνουν… Αν είναι να γίνει γνωστή η μουσική μας, ας γίνει έτσι…

Mix Grill : Η χρονιά τελειώνει και όσοι ασχολούμαστε με τη μουσική ανατρέχουμε στα κιτάπια μας για να βγάλουμε τη Λίστα με τα καλύτερα της χρονιάς. Ποια 3 albums ξεχώρισαν για τον καθένα σας φέτος ; Ποια albums σας έρχονται πρώτα στο μυαλό τώρα ;

Δημήτρης : Είμαστε όλοι τρελοί με το “War Stories” των Unkle. Ακόμη, βγήκε το νέο album του αγαπημένου μου συγκροτήματος : των Motorhead. Δεν έχω ακούσει και το νέο της Britney… (γέλια)

Νίκη : Εμένα μου άρεσε και του Tricky πολύ… Οι Last Shadow Puppets (όλος ο δίσκος τους) και οι MGMT.

Μαρία : Η Duffy. Το Rockferry είναι τραγουδάρα!!!

Mix Grill : Πώς προέκυψε η δημιουργία του soundtrack της παράστασης "στο βυθό" φέτος ; Είναι μάλλον αρκετά δημιουργικό το 2008 για εσάς...

Μαρία : Η Ρούλα Πατεράκη κάπως με κάποιο τρόπο άκουσε Transistor και έγινε πολύ μεγάλη fan. Της άρεσε πολύ αυτό που άκουσε και επειδή έψαχνε μουσικούς για να γράψουν τη μουσική της παράστασης, σκέφτηκε εμάς. Μέχρι που μας έκανε πρόταση και δεν το πιστεύαμε. Όταν γράφαμε το «Βυθό» όλα ήταν καινούργια για εμάς. Ήταν αρκετά δύσκολο…

Δημήτρης : Καλά ρώτησε κι εμάς. Δύο μήνες που γράφανε ήταν άλλοι άνθρωποι… Η Μαρία ;;; Πιο στριμμένη δεν την έχω δει ποτέ μου… (γέλια)

Μαρία : Παιδιά είχαμε πολύ άγχος. Δουλέψαμε για πρώτη φορά σε θεατρική παράσταση, για πρώτη φορά με τη Ρούλα Πατεράκη και για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο. Τελικά το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό…

Mix Grill : Για να ανεβάσουμε τις επισκέψεις μας, θα μας πείτε κανένα κουτσομπολιό, να μοιραστείτε με τον κόσμο σας ; (γέλια)

Δημήτρης : Θα σας πω εγώ παιδιά… Όταν ήρθε ο Craig για πρώτη φορά να ηχογραφήσουμε, μου είπε κάτι για το “next in line” να γίνει Βασιλιάς της Αγγλίας που δεν το ήξερα. Λοιπόν, αυτός για να γίνει βασιλιάς δε σκουπίζει μόνος του τον κώλο του… (γέλια) Έχει προσωπικό σκουπιστή – ash wiper. Έτσι, άρχισε μια κουβέντα με τον Craig στην οποία λέγαμε να φτιάξουμε ένα συγκρότημα που θα λέγεται “The Ash Wipers”. Βρήκαμε και τους δίσκους όλους. Το πρώτο θα είναι το “The Gathering”, μετά το “Legacy” και τέλος το “Testament”… (γέλια)

Mix Grill : Τι έχουμε να ακούσουμε από εσάς στη συνέχεια ;

Δημήτρης : Παίζουμε στις 18 του μήνα στο Gagarin με τους GAD και τους Sleepin Pillow και στις 5 Γενάρη στο After Dark με τους Goya's Dream.

Νίκη : Θέλουμε να κλείσουμε αρκετές συναυλίες στην επαρχεία. Στην Πάτρα που παίξαμε στο Manifest με τους Abbie Gale, τους Matisse και τον Craig ήταν απίστευτα καλά! Τέλος, έχουμε ήδη ξεκινήσει να γράφουμε νέα κομμάτια…

Τα παραπάνω είναι μερικά από όλα όσα συζητήσαμε μέσα σε μια πολύ όμορφη κουβέντα με τους Transistor. Πραγματικά, τους ευχόμαστε να παραμείνουν έτσι και να συνεχίσουν να περνούν καλά για να μας κάνουν κι εμάς να περνάμε ακόμη καλύτερα με την ωραία μουσική τους.

http://www.myspace.com/transistorgreece

Ακούστε εδώ τη συνέντευξη

των Transistor στο "mix grill".

Transistor - Things you miss when you blink

Ο εξωτερικός ανταποκριτής του "mix grill" Σταύρος Τζιβιτζής άκουσε το ντεμπούτο album των Transistor "Things you miss when you blink" και μας μεταφέρει την άποψη του για αυτό :

Έχει πολύ πλάκα τελικά όταν η πραγματικότητα γυρίζει και σου ρίχνει μια στα μούτρα και σου έρχεται ο ουρανός σφοντύλι. ΟΚ, δεν έχει πλάκα για σένα αλλά οι άλλοι διασκεδάζουν αφάνταστα ειδικά όταν έχεις κάνει βαρύγδουπες ογκολιθικές δηλώσεις στο πρόσφατο παρελθόν ότι πχ «Δεν υπάρχει πλέον καλή σύγχρονη ελληνική μουσική σκηνή» κλπ…

Μια τέτοια στιγμή έφερε ο χρόνος κάμποσους μήνες πριν, όταν ενώ έκανα ακρόαση στην εκπομπή του Δημήτρη Παπασπυρόπουλου έπεσε το Follow me από τους Transistor…

Πρώτη αντίδραση, σοκ.
Δεύτερη αντίδραση, ερώτηση προς τον ραδιοφωνικό παραγωγό… «Δημήτρη τι είναι αυτό το ποίημα που παίζει;»…
Και η απάντηση, ηλεκτρική… «Είναι από τη νέα δουλειά των Transistor, είναι Έλληνες, την παραγωγή την έχω κάνει εγώ και ο δίσκος θα κυκλοφορήσει σε 2 μήνες περίπου…»

Αν υπήρχε αφηγητής – σχολιαστής της ζωής μου (ψωνάρα που θες και αφηγητή σ.τ.σ.) θα ακουγότανε ένα ωραιότατο : Άρπα τη!!!

Και ελληνικό και από τα πιο ωραία τραγούδια που έχω ακούσει τα τελευταία χρονάκια. Για να προχωρήσουμε όμως την ιστορία, κύλησαν οι μέρες, πέρασε ο καιρός, έφυγαν οι 2 μήνες, πέρασε και κάμποσος καιρός ακόμα (στο Ellada ζούμε…) και κυκλοφόρησε τελικά το album. Λόγω φόρτου εργασίας δεν μου είχε δοθεί η ευκαιρία να το ακούσω ολοκληρωμένο, παρ’ όλο που τραγούδια από το δίσκο ακούγονταν στο ραδιόφωνο.

Ξαφνικά, την ώρα που κάποιος άλλος ραδιοφωνικός παραγωγός με ενημέρωνε ότι άκουγα το Living από τους Transistor και ενώ ένας ύποπτος ήχος ηλεκτρικού βραχυκυκλώματος ακουγόταν στο υπόβαθρο, διαπίστωσα ότι ακούω μεν Transistor στο ραδιόφωνο γενικά, αλλά δεν έχει πάρει το αυτί μου εκείνο το φοβερό τραγούδι…

Να η ευκαιρία. Ανεύρεση του δίσκου και ακρόαση…οκ νάτο… εκεί στη θέση τρία είναι, βάλτο στο repeat μερικές φορές, άκου και τον υπόλοιπο δίσκο, ξαναβάλε το Follow me στο repeat μερικές φορές… Μεγάλη η χαρά μου λοιπόν για τα ωραία ακούσματα, αλλά τελικά η μεγαλύτερη χαρά ήταν μάλλον του αρχιψήστη (κοινώς αρχισυντάκτη) που καθώς συζητάγαμε και του εκθείαζα το δίσκο μου πέταξε το εκρηκτικό μπαλάκι… «Γράψε και μια κριτική μιας και το έπιασες με ζέση το θέμα…». Κaboom…

Πριν σοβαρευτώ και πω δυο ουσιαστικότερες κουβέντες για το δίσκο, να πω, να τονίσω και να υπενθυμίσω ότι οι απόψεις περί μουσικής που εκφράζονται εδώ είναι υποκειμενικές, οπότε όσοι και όσες ετοιμάζονται να αρχίσουνε τα «όχι, αλλά, έτσι, άμα, όμως, γιουβέτσι, διαφωνώ, είσαι λάθος, σιγά ρε φίλε κοκ» καλά θα κάνουν να forever hold their piece. Είπαμε, προσωπική άποψη.

Ο δίσκος είναι πολύ καλά στημένος, μελωδικός τόσο σε ότι αφορά τις μουσικές αλλά και σε ότι αφορά τα φωνητικά, τα οποία είναι γυναικεία και κάνουν ιδιαίτερη εντύπωση τόσο με την ποιότητα όσο και με την καθαρότητα τους. Υπάρχουν εναλλαγές, τα τραγούδια διαδέχονται το ένα το άλλο όπως η θέα από παράθυρο τρένου, εδώ βουνά, πιο κάτω κάμποι, ύστερα θάλασσες και πάει λέγοντας. Επιπλέον κάθε τραγούδι έχει τη δική του ζωντανή ύπαρξη σαν ήχος, τις ήρεμες στιγμές διαδέχονται μελωδικά κρεσέντα, φτιάχνοντας τελικά ένα πολύ καλά υφασμένο άκουσμα, από το ειδικότερο στο γενικότερο και πάλι πίσω.

Η όλη παραγωγή από το Δημήτρη Παπασπυρόπουλο είναι σφιχτοδεμένη και μου έχει δημιουργηθεί η εντύπωση ότι έχει πέσει πολύ κοντά στο στίγμα του συγκροτήματος. Για να καταλήξει κάπου όλη αυτή η ιστορία ο δίσκος είναι πολύ καλός. Τώρα, βγάζοντας έξω το Follow me στο το οποίο θα αναφερθώ μόνο του στο τέλος, από τα τραγούδια ξεχώρισα το Living, το Big Love (εξαιρετική διασκευή από Fleetwood Mac), το Epsilon και το Gone. Για να εξηγούμαι ώστε να μην παρεξηγούμαι…και τα άλλα τραγούδια μου άρεσαν, απλά αυτά μου…μίλησαν…λίγο παραπάνω.

Τέλος, το Follow me. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι το συγκεκριμένο τραγούδι είναι ένα από τα μουσικά διαμάντια τα οποία πρόκειται να αντέξουν στο χρόνο. Ότι και να πω είναι λίγο. Πραγματικά πολύ δυνατό τραγούδι. Απλά κορυφαίο.

Να λοιπόν που κάτι γίνεται τελικά στο Ελληνικό μουσικό στερέωμα… φτού μου.

Tranistor - Follow me