Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα pop. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα pop. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 28 Μαΐου 2008

Death Cab for Cutie – Narrow Stairs : Στη σχολή των Arcade Fire - Interpol

Από τη μια πλευρά έχω το “Songs in A&E” των Spiritualized και από την άλλη τους Death Cab for Cutie. Τα κοινά τους σημεία πολλά και στο ύφος της μουσικής και στα φωνητικά. Οι πρώτοι Βρετανοί και οι 2οι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Το βιολί, οι μελωδίες, οι εξάρσεις και η γλυκιά φωνή κοινό χαρακτηριστικό και των δυο.

Το συγκρότημα: Death Cab for Cutie
Το ύφος μουσικής : pop – rock
Ο δίσκος : Narrow Stairs (12/05/2008)
Τα singles : “I will possess your heart”
Ξεχωρίζουν : “Bixby Canyon Bridge”, “No sunlight”, “Cath”, “Talking Bird”, “Your new twin sized bed”, “Long Division”.

Στην 1η εβδομάδα κυκλοφορίας του στις Η.Π.Α. το “Narrow Stairs” έπιασε κορυφή, κάτι που είναι ιδιαίτερα ευχάριστο, μιας και συνήθως το Νο 1 πιάνουν διάφορα γλυκανάλατα albums. Ο δίσκος αποτελείται από 11 τραγούδια, τα οποία έχουν συγκεκριμένο ύφος – κατεύθυνση, που προσεγγίζει πέρα από τους Spiritualized, τους Interpol & τους Arcade Fire. Πρόκειται για ένα καλά δεμένο σύνολο (ούτε για την Εθνική να μίλαγα…),΄αλλά μην περιμένετε να σας εντυπωσιάσει το όλο αποτέλεσμα. Έχουμε να κάνουμε με έναν αρκετά καλό δίσκο, αλλά όχι ένα από τα albums της χρονιάς.

Τα περισσότερα κομμάτια όπως τα “Cath”, “Talking Bird”, “Your new twin sized bird” κινούνται σε πιο ήρεμη – μελωδική φόρμα, σε αντίθεση με τα “No sunlight” και το “Long Division” (θα μπορούσες να πεις ότι πρόκειται για τραγούδι των Arcade Fire), τα οποία είναι αρκετά δυναμικά – γρήγορα. Η επιλογή του 1ου single (“I will possess your heart”) είναι λίγο περίεργη, μιας και το τραγούδι δεν είναι άσχημο, αλλά είναι αρκετά πειραματικό, σε σύγκριση με τα πιο πιασάρικα “No Sunlight”, “Long Division”. Τέλος, το ξεκίνημα του δίσκου με το “Bixby Canyon Bridge” είναι πάρα πολύ καλό και ίσως το συγκεκριμένο κομμάτι να είναι μέσα στα 2 καλύτερα του δίσκου.

Δεν έχω παρακολουθήσει την πορεία των Death Cab for Cutie στους προηγούμενους 6 δίσκους τους, αλλά ο τελευταίος τους και ο πιο επιτυχημένος εμπορικά (ο προηγούμενος είχε φτάσει στο Νο 4 του Billboard) είναι αρκετά αξιόλογος. Αξιοπρόσεχτο όμως είναι ότι σε άλλο ένα album του 2008 βλέπουμε το ύφος των Arcade Fire και Interpol, δείγμα του πόσο αξιόλογα είναι αυτά τα 2 συγκροτήματα.

Κριτικές Δίσκου : The Guardian (4/5), The Independent (4/5), Rolling Stone (4/5), Pitchfork (6/10).

Παρασκευή 16 Μαΐου 2008

Santogold – Santogold : Μια λευκή φωνή σε έγχρωμο περιτύλιγμα

Όπως έχω γράψει στη Λίστα των επιλογών μου της περασμένης εβδομάδας, το πρώτο άκουσμα της Santogold μου προσέφερε διαφορετικές εντυπώσεις. Από τη μια εντυπωσιάστηκα από το super single “L.E.S. Artistes” (ένα από τα τραγούδια του 2008) και από την άλλη δε μου άρεσε, που κάποια τραγούδια της μοιάζουν με αυτά της M.I.A. Ως γνωστόν, η επιτυχία της M.I.A. μέσα στο 2007 ήταν αρκετά μεγάλη, αλλά προσωπικά ο δίσκος της δε μου είπε πολλά, χωρίς βέβαια να τον υποτιμώ.

Εδώ και 4 ημέρες, το νέο προϊόν που λέγεται Santogold παίζει συνέχεια στο mp3 player μου και η γνώμη μου για αυτό έχει αλλάξει προς το καλύτερο… Άλλωστε, αν δεν ήταν προς αυτή την κατεύθυνση, δε θα διαβάζατε τώρα αυτό το post.

Η κυρία : Santogold
Το ύφος μουσικής : pop – rock – electronica – punk (να βάλω κι άλλα ;;;)
Ο δίσκος : Santogold (12/05/2008)
Τa singles : “Creator”, “L.E.S. Artistes”
Ξεχωρίζουν : “Lights Out”, “Shove it”, “Say Aha”, “You ‘ll find a way”, “I’m a Lady”.

Η Santi White μεγάλωσε στη Philadelphia και το καλλιτεχνικό της όνομα το πήρε από το ψευδώνυμο, που της είχε κολλήσει μια φίλη της. Η μουσική της Santogold είναι ένα μεγάλο συνοθύλευμα ήχων από διαφορετικά μουσικά είδη.

Κατ’ αρχάς όπως έχουμε πει, σε κάποια τραγούδια μοιάζει με τη M.I.A. (“Creator”, “You ‘ll find a way”, “Starstruck”), σε άλλα θυμίζει την Tori Amos και την Kate Bush (“Lights Out”, “I’m a Lady”, “Anne”) λες και ακούς λευκή κι όχι μαύρη φωνή. Άλλωστε και η ίδια έχει πει σε συνεντεύξεις της ότι δε βγάζει R&B μουσική, όπως κάνουν οι περισσότερες έγχρωμες κοπέλες. Στις αρχές του δίσκου, η Santi κάνει μια βόλτα κι από την Καραϊβική και μπαίνει σε reagae ρυθμούς (“Shove it”) και πιο μετά ανεβάζει τις στροφές στις κιθάρες της μπαίνοντας σε punk και ska ήχους (“Say Aha”). Οι επιρροές της από την pop των 80s είναι εμφανής σε αρκετά τραγούδια του ομώνυμου δίσκου της.

Σίγουρα, οι τόσες πολλές εναλλαγές στα είδη μουσικής θέλουν κάποια ακούσματα για να τις συνηθίσεις. Όμως μετά από αρκετές ακροάσεις, η σειρά των τραγουδιών φαίνεται φυσιολογική. Η διαφορετικότητα της Santogold είναι κατά τη γνώμη μου ο ξεχωριστός τρόπος ερμηνείας σε κάθε τραγούδι της (αλλάζει τη φωνή της συνέχεια) και το μπόλιασμα πολλών και διαφορετικών μουσικών ειδών σε ένα album.

Με μεγάλο ενδιαφέρον θα ήθελα να δω την εξέλιξη της Santogold τα επόμενα χρόνια.

Κριτικές Δίσκου : The Guardian (4/5), NME (8/10), Rolling Stone (4/5).

Τετάρτη 7 Μαΐου 2008

The Teenagers – Reality Check : Καλή και η εφηβεία τους

Το συγκρότημα : The Teenagers
Το ύφος μουσικής : pop
Ο δίσκος : Reality Check (17/03/2008)
Τa singles : “Homecoming”, “Starlett Johansson”, “Fuck Nicole”, “love no
Ξεχωρίζουν : “make it happen”, “feeling better”, “French Kiss”.


Όπως θα έχετε παρατηρήσει, όλες οι δισκοκριτικές του γράφοντα αφορούν δίσκους, που με έχουν κάνει να τους ακούσω αρκετές έως πάρα πολλές φορές. Έτσι έχει γίνει και με το “Reality Check” των Γάλλων «εφήβων».

Είναι λίγες οι ημέρες που έχω ανακαλύψει αυτό το συγκρότημα από τη Γαλλία. Το συγκρότημα σχηματίστηκε το 2005 και πέρα από το ντεμπούτο album του, έχει κυκλοφορήσει το EP “The World is not Fair” το 2007. Η μουσική τους είναι βέβαια pop, πιο κοντά στη Βρετανική κι όχι στην Αμερικάνικη pop με φωνητικά, που κάποιες φορές ηθελημένα ίσως αφήνουν να φαίνεται η Γαλλική προφορά. Τα τραγούδια είναι ιδιαίτερα χαρούμενα και σου προσφέρουν μια παρεϊστική ατμόσφαιρα. Σε κάποιες περιπτώσεις, φαίνεται λες και τα μέλη τους είναι στο studio και δημιουργούν τραγούδια για την πλάκα τους.

Το album κυκλοφόρησε στις 17 του Μάρτη και ήδη έχει 4 singles, κάτι που νομίζω ότι δεν είναι τυχαίο. Και τα 4 αυτά κομμάτια είναι super χορευτικά με το “love no” να είναι ένα από τα καλύτερα τραγούδια, που έχω ακούσει φέτος με αρκετά δυνατή μουσική και ξεχωριστό ανέβασμα στο ρεφρέν. Αξίζει τον κόπο να δείτε το video του τραγουδιού, το οποίο είναι το "clip της εβδομάδας" για το “mix grill”.

Όλος ο δίσκος ακούγεται πολύ ευχάριστα και εκπέμπει μια θετική ενέργεια, που χρειάζεται στις δύσκολες ώρες της καθημερινής εργασίας μας.

Στο επίσημο site τους γράφουν ότι αυτή την περίοδο ετοιμάζουν ένα video για το τραγουδάκι τους “feeling better” και δίνουν τη δυνατότητα σε οποιονδήποτε θέλει να γίνει κομμάτι αυτού του video. Πώς ; Αν δημιουργήσετε το δικό σας video, στο οποίο να κάνετε ότι τραγουδάτε το “feeling better”.

Σήμερα, οι Teenagers παίζουν ζωντανά στην Washington και θα συνεχίσουν να κάνουν συναυλίες όλο το καλοκαίρι σε Αμερικάνικες και Ευρωπαϊκές πόλεις.

Κριτικές Δίσκου : Pitchfork (7/10), Avopolis (3,5/5), ComfortComes (6,8/10).