Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα the Killers. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα the Killers. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009

Τα καλούδια της ώρας - 0906


(01) Χωρίς να είναι επίσημο ακόμη, το ενδεχόμενο να δούμε 2 πολύ μεγάλα συγκροτήματα στην Ελλάδα το ερχόμενο καλοκαίρι είναι πολύ πιθανό! Φήμες λοιπόν, αλλά όχι από επίσημα χείλη - το τονίζουμε - λένε ότι οι U2 κατά πάσα πιθανότητα θα είναι στην Αθήνα τον ερχόμενο Σεπτέμβριο στο Ο.Α.Κ.Α. και οι Killers - ένα από τα συγκροτήματα των 00's - μάλλον θα είναι στη χώρα μας το ερχόμενο καλοκαίρι!!! Η ημερομηνία που συζητείται για τους U2 είναι η 6 Σεπτεμβρίου. Για να δούμε...

Για να πάρεις μια γεύση από το πόσο μεγάλα είναι και τα 2 συγκροτήματα στη σκηνή, δες εδώ την εμφάνιση των Killers στο Glastonbury το 2007 ερμηνεύοντας το "Enterlude" και το "When you were young".

Επιπλέον, δες εδώ και παρακάτω ένα video από την εμφάνιση των U2 στη Θεσσαλονίκη στις 26 Σεπτεμβρίου 1997, στο πλαίσιο των εορτών της πόλης ως Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης. Άκουσε εδώ ίσως την καλύτερη στιγμή αυτής της μεγάλης συναυλίας, την εκτέλεση του "One". Τέλος, δες εδώ το playlist εκείνης της βραδιάς. Ένα από τα τελευταία μεγάλα συγκροτήματα εν ενεργεία στη χώρα μας ;;; Μακάρι...

(02) Δώσε τα στοιχεία σου και λάβε μέρος στο διαγωνισμό των U2, στον οποίο δίνουν 4.000 7" Single Collector's Edition Boxes, τα οποία είναι αριθμημένα και περιέχουν τα 4 singles του νέου δίσκου των U2 "No Line On The Horizon" (03/03). Αν κερδίσεις, το δωράκι θα σου σταλεί μέχρι τις 23 Φεβρουαρίου. Δε μας χαλάει ένα τέτοιο δώρο νομίζω... Δες περισσότερα εδώ.

(03) Αύριο Παρασκευή και 13 ο Morrissey κάνει τις βόλτες του στα μέσα ενημέρωσης της χώρας του κι εσύ μπορείς να τον ακούσεις στον XFM στην εκπομπή του Ian Camfield από τις 12 - 4 μμ (ώρα Αγγλίας) και να τον δεις στο βραδινό τηλεοπτικό show του Jonathan Ross στο BBC1 TV, το οποίο μπορείς να δεις εδώ.

(04) Άκουσε εδώ το πρώτο μουσικό δείγμα ενός νέου Super group, των Chickenfoot, στους οποίους βρίσκονται ο τραγουδιστής των Van Halen Sammy Hagar, ο μπασίστας Michael Anthony (ex-Van Halen), ο μεγάλος κιθαρίστας Joe Satriani and ο drummer Chad Smith των Red Hot Chili Peppers.

(05) Την περασμένη εβδομάδα οι Tindersticks ανακοίνωσαν ότι ο drummer τους Thomas Belhom είναι άρρωστος και δε θα μπορέσει να πάρει μέρος στην Ευρωπαϊκή περιοδεία τους, που έχει ήδη ξεκινήσει εδώ και μια εβδομάδα και έχει στη λίστα της και τη χώρα μας (20/02 - Principal, Θεσσαλονίκη, 21/02 - Badminton, Αθήνα)!!! Ο Earl Harvin θα καλύψει το κενό στα drums. Δες εδώ την εκτέλεση του "Her" σε πρόσφατη συναυλία τους.

(06) Άκουσε εδώ το νέο δίσκο των ξεχωριστών και ιδιόμορφων "And they will know us by the trail of dead" : The Century of Self.

(07) Αν έχεις Facebook, γίνε fan των Sugah Galore, του συγκροτήματος της Sugahspank! και άκουσε όλο το νέο δίσκο τους "Spacecakes". Άκουσε τον εδώ.

(08) Ένα μήνα πριν περίπου, ο Damon Albarn ιθύνων νους των συγκροτήματος των cartoons, των Gorillaz παρουσίασε στην εκπομπή του Zane Low, στο BBC Radio 1, τρία νέα κομμάτια του συγκροτήματος. Ακόμη κι αν είναι σε demo μορφή, είναι πολύ καλά! Πρόσεξε ιδίως το "Broken". Άκουσε τα εδώ.

Οι U2 στη Θεσσαλονίκη - 1997

Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2008

The Killers – Day & Age : This is the world that we live in


Το συγκρότημα : The Killers
Το ύφος μουσικής : pop – rock
Ο δίσκος : Day & Age (24/11/2008)
Τa singles : “Human”, “Spaceman”
Ξεχωρίζουν : “Losing Touch”, “Joyride”, “The world we live in”, “This is your life”, “A Dustland Fairytale”.

Η ιστορία :

Αναμφισβήτητα, οι Killers είναι ένα από τα συγκροτήματα της δεκαετίας μας, ένα από τα σχήματα που χαρακτηρίζει τον ήχο των 00’s. Οι δύο προηγούμενοι δίσκοι τους ήταν μέσα στα κορυφαία albums αν όχι τα κορυφαία της αντίστοιχης χρονιάς που κυκλοφόρησαν. Το ντεμπούτο τους “Hot Fuss” ήταν για μένα μαζί με τους Franz Ferdinand τα 2 κορυφαία δισκάκια του 2004. Το “Sam’s Town” ήταν το Νο 1 στην προσωπική μου λίστα το 2006. Το “Sawdust” που ήρθε την επόμενη χρονιά ήταν μια συλλογή από b-sides τους και δεν αποτελούσε κανονικό album.

Στους 2 πρώτους δίσκους λοιπόν, το συγκρότημα είχε ως βάση τις δυνατές κιθάρες και το rock, όσο κι αν είχε πιασάρικα ρεφρέν και όσο κι αν κάποια τραγούδια τους θα μπορούσες να πεις ότι pop-ιζαν. Το ότι τους άκουγες σε mainstream και εναλλακτικά bars, αλλά και σε μεγάλα clubs είναι ενδεικτικό της επιτυχίας τους. Η επιτυχία όμως συνδυάζεται με την ποιότητα ενός δίσκου ; Κάποιες φορές ναι...

Ένα από τα γνωστά τραγούδια τους από το “Hot Fuss” είναι το “Mr. Brightside”, το οποίο το πήρε ένας τύπος και το μίξαρε και έμελε η εκτέλεση του (Thin White Duke Remix) να κολλήσει στα αυτιά όλου του κόσμου. Όταν ρώτησαν το συγκρότημα για τον ήχο της νέας τους δουλειάς, φήμες λένε ότι τους παρέπεμπαν σε αυτή την εκτέλεση.

Το “Day & Age” :

Και ερχόμαστε στο νέο τους δίσκο... Άλλαξαν ήχο σε αυτόν ; Είναι ο δίσκος της χρονιάς, όπως μας έχουν ζαλίσει διάφορα «παπαγαλάκια» το τελευταίο διάστημα ; Υπάρχουν στοιχεία από τις προηγούμενες δουλειές τους ή όλα τα κομμάτια μοιάζουν με το “Human”, που ακούει κάθε καρυδιάς καρύδι ή το “Spaceman” ;

Πολλές ερωτήσεις, ε... Λοιπόν, είναι αλήθεια ότι υπάρχει μια στροφή στον ήχο των “Killers”. “Στροφάρουν” διαφορετικα τώρα και θυμούνται σε ένα βαθμό τα 80’s και σε άλλο βαθμό τον πρότερο εαυτό τους. Μπορείς να πεις ότι γίνονται πιο pop, χωρίς να χάσουν τις rock «κιθαριές» τους. Ο δίσκος περιέχει πολύ ωραία κομμάτια πέρα από τα super singles “Human”, “Spaceman” (σε κάποιες λίστες θα βγουν στα πρώτα singles της χρονιάς, να μου το θυμάστε). Ας τα δούμε ένα-ένα μαζί με τα αστεράκια τους :

Τα αστέρια :

01 Losing Touch (****,*) : Πρόκειται για την ιδανική αρχή για το δίσκο, μιας και καταφέρνει να συνδέσει το παρελθόν με το παρόν των Killers. Πολύ δυνατό κομμάτι το οποίο ενίοτε ροκάρει (κυρίως στο εξαιρετικό ρεφρέν) κι άλλοτε disco-φέρνει.

02 Human (*****) : Τα λόγια περιτεύουν εδώ. Το ακούτε συνέχεια από όλα τα ραδιόφωνα και το έχετε ήδη βαρεθεί φαντάζομαι... Μακάρι, να μπορούσε να υπάρχει ένας κανόνας στους ραδιοφωνικούς σταθμούς και να παίζει κάθε τραγούδι συγκεκριμένο αριθμό φορών την ημέρα, γιατί έτσι όπως είναι τώρα τα πράγματα, μας κάνουν και βαριόμαστε να ακούμε ένα τόσο όμορφο, ένα τόσο καλό single, ένα από τα singles της χρονιάς!

03 Spaceman (*****) : Το αυτό και σε αυτή την περίπτωση... Όπως έχω ξαναγράψει, οι επιρροές από New Order και ίσως από Pet Shop Boys είναι εμφανείς, όσο κι αν το συγκρότημα είναι τόσο μεγάλο, που μετατρέπει το “Spaceman” και το “Human” σε “Killers” κομμάτια. Super και πάλι super!

04 Joyride (*****) : Πιστεύω ότι θα είναι μέσα στα επόμενα singles του “Day and Age”. Εδώ η αλλαγή είναι πολύ μεγάλη! Funky, disco, jazz ήχοι μπολιάζονται με ένα εξαιρετικό pop ρεφρέν κι ένα super τελείωμα. Πλήκτρα, σαξόφωνο και κιθάριστικά σολάκια εναλλάσονται συνέχεια. Σίγουρα δεν έχουν βγάλει κάτι αντίστοιχο στο παρελθόν!

05 A Dustland Fairytale (****,*) : Ηρεμούμε λίγο στην αρχή, μετά την καταιγίδα των τεσσάρων πρώτων τραγουδιών. Ξεκινάει ως μπαλάντα με μια γλυκιά μελωδία και σταδιακά ανεβάζει στροφές μέχρι που η γλυκήτητα στη φωνή του Brandon Flowers γίνεται αγανάκτηση και όργη. “Everybody needs you. It’s just the magic in the midnight sun”.

06 This is your life (****,*) : Disco ξεκίνημα, φωνές σε διαρκές loop, κλασσική μελωδία “Killers”, που θυμίζει λίγο το ‘Bones” από το “Sam’s Town”. Σου βγάζει μια αισιοδοξία, αλλά και μια μελαγχολία αυτό το τραγούδι. Πώς γίνεται αυτό ;;; Έλα ντε...

07 I can’t stay (****,*) : Και αυτό είναι καλό άραγε ; Ξαναγυρνάμε σε funky ρυθμούς (έχει και σαξόφωνο πάλι...) και ο Flowers παίζει συνέχεια με τη φωνή του, βγάζοντας μια αυτοπεποίθηση ότι θα μας κερδίσει και με αυτό το κομμάτι. Το καταφέρνει ;;; Εσύ τι λες...

08 Neon Tiger (****) : Να σου πω την αλήθεια, το “Neon Tiger” δε μου έφερε κάτι από το “Eye of the Tiger”, αλλά μου θύμισε σε ένα βαθμό τους Queen. Ωραίο τραγουδάκι, αλλά μέχρι εκεί.

09 The World we live in (*****) : Άλλο ένα από τα επόμενα singles. Τραγουδάρα πραγματικά... Όλο το τραγούδι εκτός από το ρεφρέν είναι σχετικά καλό, αλλά το ρεφρέν... Όλα τα κομμάτια του δίσκου έχουν πιασάρικο ρεφρέν (πως το καταφέρνουν αυτό βρε αδερφέ;;;), αλλά νομίζω ότι τούτο είναι μέσα σε αυτά που ξεχωρίζουν. “This is the world we live in. I still need something real”.

10 Goodnight, Travel well (****) : Το πιο μεγάλο τραγούδι του δίσκου – περίπου 7 λεπτά. Ήρεμη, μακρόσυρτη και συνάμα πειραματική αρχή, με λίγο πιο δυναμική συνέχεια, χωρίς να λειπουν καθόλου οι πειραματισμοί με διάφορα όργανα. Θυμίζει τραγούδι, που βγάζει ένα συγκρότημα καθώς «τζαμάρει» και αυτοσχεδιάζει στο studio.

- A crippling blow (bonus track) (****)
- Forget about what I said (bonus track) (****)

Το νουμεράκι μας : 9,2/10

Αν από όλα τα παραπάνω δεν έχετε καταλάβει αν το “Day & Age” είναι μέσα στους 5, μέσα στους 10 καλύτερους δίσκους της χρονιάς, τότε μάλλον πρέπει να γυρίσετε σελίδα και να το ξαναδιαβάσετε από την αρχή. Οι Killers έχουν αλλάξει στο “Day & Age”, έχουν γίνει πιο pop, ίσως πιο εμπορικοί, αλλά προσωπικά δεν το βρίσκω άσχημο και μου αρέσει.

Η αποδοχή του δίσκου από τα μουσικά έντυπα και οι κριτικές του κινούνται σε καλά επίπεδα (περίμενα καλύτερα να σας πω την αλήθεια), όπως θα δείτε και παρακάτω :

Κριτικές Δίσκου : NME (7/10), The Sunday Times (5/5) , The Observer (4/5), Rolling Stone (3,5/5), Spin (3,5/5).

Επίσημο site των Killers
Οι Killers στο MySpace


The Killers - Human (Επίσημο video)

Κυριακή 13 Απριλίου 2008

Η “εικόνα” της μουσικής – design for the music industry

case study No. 5


Αnton Corbijn
To
“βαρύ πυροβολικό” της rock φωτογραφίας
Κατά καιρούς βλέπουμε εξώφυλλα δίσκων που μας εντυπωσιάζουν, τα θυμόμαστε για καιρό αλλά δεν ξέρουμε ποιος μπορεί να βρίσκεται πίσω απ’ όλα αυτά και το σημαντικότερο, δεν έχουμε τη δυνατότητα να τα δούμε συγκεντρωμένα.

Πριν από ένα ή δυο χρόνια, ψάχνοντας διάφορα site στο internet «σκόνταψα» τυχαία σε ένα site πραγματικό θησαυρό. Είχα τη δυνατότητα να ανακαλέσω στη μνήμη μου ένα σωρό εξώφυλλα δίσκων που μου είχαν κεντρίσει το ενδιαφέρον στο παρελθόν και αν μη τι άλλο δεν είχαν περάσει απαρατήρητα.

Ο θησαυρός αυτός ήταν το προσωπικό site ενός ταλαντούχου φωτογράφου που ακούει στο όνομα Anton Corbijn, ο οποίος από το 1979 μέχρι σήμερα απαθανατίζει ασταμάτητα και με μοναδική ικανότητα τα μεγαλύτερα ονόματα του διεθνούς πενταγράμου.



Η λίστα των τρανταχτών ονομάτων είναι μεγάλη: Echo & The Bunnymen, Depeche Mode, U2, R.E.M., Metallica, Travis, Morissey, Bon Jovi, John Lee Hooker, Bryan Ferry, Tom Waits, the Killers κ.α.
Η δουλειά του
Corbijn δεν περιορίζεται μόνο σε εξώφυλλα δίσκων. Πλήθος καλλιτεχνών έχουν παρελάσει μπροστά απ΄το φακό του για τις ανάγκες περιοδικών όπως το Rolling Stone, WIRE, Time Out κ.α.
Το χειμώνα που μας πέρασε είδαμε στις κινηματογραφικές αίθουσες και μια ταινία σε σκηνοθεσία του Α
nton Corbijn. Πρόκειται για την ταινία Control, με θέμα τη ζωή του Ian Curtis.


Δικαίως λοιπόν, ο
Anton Corbijn μπορεί να χαρακτηριστεί ως το βαρύ πυροβολικό της rock φωτογραφίας. Για το λόγο αυτό και επειδή είναι καλύτερο να βλέπει κανείς, παρά να διαβάζει βαρετά κείμενα, σας προκαλούμε να θαυμάσεται από κοντά τη δουλειά του Corbijn
στο
http://www.corbijn.co.uk/.

Σχετική βιβλιογραφία:
U2 and I
Anton Corbijn
Schirmer/ Mosel

Famouz
Photographs 1975-88
Anton Corbijn

Schirmer/ Mosel
Originally published in 1989 (grey cover, title 1976-88)
with a quote from Dieter Meier
Re-published in 1997 (Bowie cover, title 1975-88)
with a preface by Bono.

Internet:
http://www.corbijn.co.uk/
.

case study 1-3 - case study 4