Πέμπτη 23 Οκτωβρίου 2008

The good , the bad & the queen 23-29/10/08





Περί μουσικής


gbal : Μια ενδιαφέρουσα πρόταση για σήμερα είναι να πάτε στο "Σταυρό του Νότου" και να δείτε τον Παύλο Παυλίδη και τους B-Movies, οι οποίοι ξεκινούν από σήμερα και για 4 Πέμπτες τις εμφανίσεις τους. Το εισιτήριο είναι 15 Ευρουλάκια.

Νότα : Έχω κολλήσει με το Train Coming από τον τελευταίο δίσκο του Sunset Boulevard "The most beautiful girl"

MikeMous : Η μουσική (κάθε είδους) παρέα στο αυτοκίνητο ταξιδεύοντας για Θεσσαλονίκη. Στο top 3 : Moby, Travis και Johnny Kamp

halias : To Valerie του Mark Ronson με την Amy Winehouse . Αν και δεν είμαι ιδιαίτερος φαν της Amy πρέπει να ομολογήσω ότι κάθε φορά που το ακούω με ανεβάζει.

gbal : Η απίστευτη "μαύρη" - soul φωνή της Ελληνίδας Sugahspank, η οποία κυκλοφόρησε πρόσφατα το δίσκο της "The incredible, the invisible" σε παραγωγή του πολύ καλού Blend aka Mishkin (υπάρχει κι άλλος Blend και μάλιστα Έλληνας). Super μουσικές! Ακούστε περισσότερα
εδώ : http://www.myspace.com/sugahspankmusic

MikeMous : Ο διαγωνισμός των Coldplay για το καλύτερο fan-video της "ακουστικής εκδοχής" του Lost! Το έπαθλο είναι ταξίδι στο Ο2 του Λονδίνου όπου θα παίξουν τον Δεκέμβριο. Περισσότερες πληροφορίες εδώ
http://www.youtube.com/coldplaytv


Περί ανέμων και υδάτων

halias: Ευθύνες , πολλές ευθύνες προέκυψαν. Ουπς!!! αυτό έπρεπε να πάει στο bad ή queen.

gkamp: O αέρας Ευρώπης, που φυσά στις νοοτροπίες ανθρώπων-επαγγελματιών οι οποίοι ζούν και δραστηριοποιούνται εις τας Ευρώπας, και έχουν επικοινωνία με τας Αθήνας. Άραγε, πότε θα γίνουμε ευρωπαίοι; (κι όχι ως προς το εύρος του 'ξέρετε τι εννοώ'...)

Ευγενία : Είσαι της ζωής μου γούρι, μες στον καύσωνα παγούρι.Τέλος

gkamp: H φιλότιμη προσπάθεια ταξιτζή, ο οποίος σε πείσμα του λαϊκισμού και της καστοποίησης ενός επιτηδεύματος, εννοεί να ακούει Μπάχ (!) εν 'υπηρεσία'. Και πιστέψτε με, δεν είναι ντεμέκ...

mafalda : Η Παράσταση "Εχθροί Εξ' αίματος" του Αρκά και οι συνωμοσίες του...πεπτικού συστήματος. Το πρώτο θεατρικό-εναλλακτικό βιβλίο του τεράστιου αυτού κομίστα επιτέλους στο θέατρο. Που? Θέατρο του Ν.Κόσμου. Πότε? από 20/10. Αν ειναι good, bad ή Queen (King είναι σίγουρα) θα φανεί στο χειροκρότημα. I will keep you informed...

gkamp: Tο πόσο συγκινητικοί μπορεί να είναι ορισμένοι συνεργάτες-πελάτες, στο reply mail του αρχικού, στο οποίο τους ανακοινώνεις την αποχώρησή σου. Θέλουν να διοργανώσουν ακόμη και... τσιμπούσι (στα γραφεία τους, παρακαλώ) για να τιμήσουν το γεγονός...

Στέλλα : Η παράσταση ΕΔΩ βασισμένη σε κείμενα μεταναστών πρώτης και δεύτερης γενιάς που μάζεψε ο Γκαζμέντ Καπλάνι, στο K44 BAR. Δεν το είδαμε ακόμα, αλλά σίγουρα δεν θα το χάσουμε!

gkamp: H Ευγενία μας. Έτσι απλά... (σ'το είπα, να κάνουμε κόμμα...)


gbal: Το πολύ έξυπνο σύνθημα των Γιαννούτσο - Βαμβακάρηδων : "Marbles for flame". Κοινώς, δώστε μας τα μάρμαρα, για να σας δώσουμε τη φλόγα των Ολυμπιακών Αγώνων, που θα διοργανώσετε στο Λονδίνο το 2012.Εδώ και κάποιες εβδομάδες, το ραδιοφωνικό δίδυμο έχει ξεκινήσει αυτή την καμπάνια, μέσω της εκπομπής και του site τους - www.kamarinia.gr . Επιπλέον, έχουν δημιουργήσει ένα νέο site - www.marblesforflame.gr - στο οποίο
παρουσιάζονται πολλές φωτογραφίες από τα μάρμαρα του Παρθενώνα, όπως είναι στο Βρετανικό μουσείο, καθώς και ένα κείμενο με το πως έχει η κατάσταση εδώ και χρόνια. Αν συμφωνείτε με τα παραπάνω, μπορείτε να στείλετε την υπογραφή σας με ένα απλό e-mail, που να περιέχει το όνομα σας εδώ : ypografi@marblesforflame.gr





Περί ανέμων και υδάτων

mikemous: Η επιστροφή της μόδας με τα ΤΕΡΑΣΤΙΑ μαύρα γυαλιά που μου θυμίζουν μάσκα ηλεκτροσυγκολλητή. Γιατί ρε κορίτσια τα φοράτε ; Ούτε σε οντισιόν του "The Fly : the beginning"

gkamp: Ο σφηναδόρος ιερωμένος στην εθνική οδό, με Hyundai. Δεν ξέρω για τον όρθρο, αλλά για το "όξω ρε, η αριστερή είναι δικιά μου" μια χαρά τα πήγε...

halias: Που δεν μπορώ ούτε να γκρινιάξω γιατί ο αρχισυντάκτης μου κλέβει (χωρίς να το ξέρει) τις ατάκες από το επόμενο post.


Ευγενία : Η "εξυπνάδα" των επιβατών των λεωφορείων όταν αποκαλύπτουν σε συνεπιβάτες τον "πραγματικό λόγο" που καθυστέρησε το λεωφορείο και αυτός είναι ότι " κάθονται στην αφετηρία και χαζεύουν". Ναι, ρε φίλε, το πέτυχες. Αυτός τον σκότωσε. Αλλά τι να πεις! Ο Καρυωτάκης τους μακάριζε τους βλάκες γιατί έχουν "την άγνοια και την υγεία". Απ'την άλλη ο Καρυωτάκης προσπάθησε να πνιγεί δύο φορές σε έναν κλειστό κόλπο που πρέπει να σηκώνει κύμα μόνο κατά λάθος. Δεν τον λες και διάνοια.

gkamp: Οι διαλυμένοι τηλεβόες των απεργών-συνθηματοκρατόρων στις πορείες. Ρε παιδιά, δεν είναι καπιταλισμός, να πάρεις έναν καινούριο! Έλεος! Απο τον καιρό του μακαρίτη Λαμπράκη τον έχεις αυτόν. Για διαμαρτυρία πάς, όχι για εξορκισμό του Εξαποδώ! Η vintage-ιά μας μάρανε σ'αυτόν τον τόπο!

Στέλλα : Γιατί δεν υπήρχε ένα παιδικό free press σαν το Α.Ζω.Τ.Ο. όταν ήμουν στην κατάλληλη ηλικία και τώρα έχω ένα θέμα παλιμπαιδισμού όποτε το πιάνω στα χέρια μου;

Νότα : Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει αλλά ο εαυτός μου αρνείται πεισματικά να δεί τηλεόραση. Και ενώ προσπαθώ και λέω να κάτσω να δώ κάποια ελληνική σειρά μετά από πέντε λεπτά το πολύ έχω βαρεθεί και αρχίζω το ζάπινγκ. Τουλάχιστον να δω ειδήσεις αλλά είναι εύκολο να βρείς σοβαρές ειδήσεις? Αυτό που ενοχλεί περισσότερο δεν είναι μόνο το επίπεδο των ειδήσεων οι οποίες απευθύνονται σε ηλίθιους αλλά το σχόλιο του παρουσιαστή. ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΖΕΙΣ, ΔΕ ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ ΚΥΡΙΕ ΜΟΥ Ή ΚΥΡΙΑ ΜΟΥ ΑΠΛΑ ΔΕ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ, το μόνο που θέλω είναι να μου παρουσιάσεις τα σημαντικά γεγονότα της Ελλάδας και του κόσμου, έτσι απλά.

Ευγενία : Οι πωλητές που είναι πρόθυμοι να σε πείσουν ότι φοράτε και το ίδιο βρακί προκειμένου να αγοράσεις. Και πες ότι είσαι και συ ΑΕΚ- το καταλαβαίνω γιατί είμαστε μεγάλη ομάδα,- πες ότι το χρώμα που διαλέγω είναι το καλύτερο και ότι και συ το ίδιο θα έπαιρνες- τα άλλα γιατί τα πουλάτε δεν μου είπες;-αλλά ότι έχεις και το ίδιο στο σπίτι και επομένως έχεις ιδίαν αντίληψη ότι είναι καλό, δε θα το πιστέψω. Άμα τα έχεις όλα αυτά στο σπίτι σου, μάλλον ζεις στο μαγαζί και δεν σου το έχουν πει ακόμα.

mafalda: Οι απεργίες-στάσεις των ΜΜΜ που υπολογίζονται με γεννήτρια τυχαίων αποτελεσμάτων (ωρών/ημερών).

gkamp:Τα μονότονα συνθήματα στις πορείες. 90 χρόνια απεργιών, δεν εξάπτουν πια τη φαντασία; Πού πήγε το "Στείλτε στη Βοσνία τον Παπαθεμελή, για να τελειώσει ο πόλεμος, στις 2 το πρωί";

mikemous:Η κατάντια του ελληνικού ποδοσφαίρου

Ευγενία :Οι άσχετες ερωτήσεις από άσχετους στο δρόμο. Αφού το βλέπεις το λεωφορείο να έρχεται τι με ρωτάς αν έχω δει λεωφορείο να κυκλοφορεί σήμερα; Και αφού το βλέπεις να έρχεται πώς παίρνεις την πρωτοβουλία και δεν το υπολογίζεις για λεωφορείο γιατί πάει αεροδρόμιο και δεν πάει εκεί που θες εσύ; Παίζεις με τα νεύρα μου;εεεεε


gkamp:Οι κακίες των δικών μας ελαφρολαϊκών "ντιβών" για τη Madonna. Σιγά βρε κορίτσια... Ένα live-άκι έκανε η κοπελιά... Και στο κάτω-κάτω, τί είναι 80.000 κόσμος, μπροστά στις 300.000 που γεμίζει σε Αμερική και Ιαπωνία; Ψιλοπράγματα.... Και στα 50 της;... Αλίμονο!

gbal: Έχεις δικό σου parking ; Την πάτησες φίλε μου, γιατί αν δεν είχες πάντα θα είχες στο μυαλό σου ότι έχεις και τη διαδικασία εύρεσης θέσης στάθμευσης. Όμως αν έχεις parking, φεύγεις από τη δουλειά σου ανέμελος και μετά από ένα ήρεμο ταξίδι στους φιλήσυχους δρόμους της πρωτεύουσας φτάνεις στο σπίτι σου και τσουπ τι βλέπεις ;;; Ένα αυτοκίνητο μπροστά στο parking σου. Κορνάρεις μια, δύο, τρεις φορές για τον μ... τον Έλληνα που δεν είχε χρόνο - ο άνθρωπος - να βρει άλλο χώρο να παρκάρει, αλλά τίποτις... Ξανακορνάρεις και βγαίνει ο γείτονας ρίχνοντας σου μπινελίκια, που του χάλασες την ψυχική ηρεμία. Θα κάτσεις να σκάσεις ;;; Ψάχνεις να παρκάρεις αλλού και μετά παίρνεις τηλέφωνο την Αστυνομία για να διευθετήσει το θέμα. Μετά από ένα άλφα χρονικό διάστημα καταφθάνουν τα όργανα του νόμου και είτε το αυτοκίνητο έχει φύγει από το parking σου, ή κόβεται η κλήση και το αυτοκίνητο σου παραμένει εκτός της φωλιάς σου. Νομίζεις ότι τελείωσες ;;; Ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει την επομένη μέρα...

Ευγενία : Το Κτηματολόγιο.

mafalda: Το ΑΕΚ-Λάρισα 1-1. ΕΛΕΟΣ!

gkamp: τα κοσμοπολίτικα σκυλάδικα. Αφίσα με 2 αστέρια του πάλκου, εικονίζουν τον μέν ένα με πούρο και πολλά βαρύ, τη δε άλλη ενδεδυμένη ωσάν αλλοδαπή συνοδό. Και οι δυο, στέκονται in front of a limo (me amerikaniki profora, please), φόντο το Λας Βέγκας (άσχετο...) και καταριούνται ο ένας τον άλλο. Καψούρα, ή γκαντεμιά;...




Περί μουσικής

gbal: Οι Radiohead ανακοίνωσαν τα αποτελέσματα του περσινού εγχειρήματος τους να δώσουν τη δυνατότητα στους fans τους να αποκτήσουν ψηφιακά το δίσκο τους "In Rainbows" στην τιμή που αυτοί θέλουν. Όπως είναι προφανές, οι περισσότεροι επέλεξαν να τον κατεβάσουν δωρεάν. Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με τα στοιχεία που δώθηκαν στη δημοσιότητα, οι εισπράξεις από αυτή την κίνηση απέδωσαν περισσότερα από όσα έδωσαν συνολικά οι πωλήσεις του προηγούμενου τους album "Hail to the thief". Σε αυτά προσθέτω ότι από αρχές του Ιανουαρίου
του 2008, το album κυκλοφόρησε και σε φυσικό μέσο - CD. Άλλες εισοπράξεις κι εκεί... Τα πράγματα αλλάζουν στη μουσική βιομηχανία, όσο κι αν κάποιοι δε θέλουν να το παραδεχτούν.

Στέλλα: Οι Last Shadow Puppets και ιδιαίτερα οι στίχοι τους

Περί ανέμων και υδάτων

Νότα: Το να χάνεις το πορτοφόλι σου επειδή τρέχεις σαν τρελή να προλάβεις τη δουλειά σου αφού έχεις καθυστερήσει με το Service του αυτοκινήτου είναι απλά γκαντεμιά! Το να βρίσκει όμως το πορτοφόλι σου ένα κορίτσι Α' Γυμνασίου, να το πηγαίνει σπίτι στη μαμά της και να
κάνουν άνω κάτω τον κόσμο για να βρόυν τον κάτοχο του είναι απλά απίστευτο. Η Σούλα, όπως ονομάζεται το κορίτσι, με βρήκε και μου έφερε το περτοφόλι στη δουλειά μου. Επίσης το κορίτσι αυτό έχει μεγαλώσει στην Ελλάδα αλλά οι γονεις της είναι αλλοδαποί, που σημαίνει ότι όλοι οι ξένοι δεν είναι κλέφτες και εγκληματίες.Αντίθετα με τις κινδυνολογίες και καταστροφολογίες των ειδήσεων, όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν τη Σούλα δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε. Ευχαριστώ πολύ!

mafalda: Οι σκέψεις της ηρωίδας ενός μυθιστορήματος που τελείωσα αυτή την εβδομάδα για το κατά πόσο ο θάνατος είναι το τέλος της ζωής ή απλά φεύγει το σκοτεινό πέπλο και έχουμε πλήρη όραση των πάντων...Ανάμεσα λοιπόν στις σκέψεις της για τις ομορφιές/μυρωδιές της ζωής όπως "Λευκές αμμουδιές λουσμένες με Ανατολή", "Φρεσκοπλυμένα ασπρόρουχα στον ήλιο" κλπ. ξεχώρισα την εξής : "Συγκίνηση 20χρονης ανορεξικής όταν καταφέρνει να φάει ένα ολόκληρο φρεσκοψημένο μπιφτέκι με σαλάτα ρόκα και κάπαρη". Κάντε ένα-δυο βήματα πίσω, κλείστε τα μάτια και....τα σχόλια δικά σας.

halias: Πορείες , διαδηλώσεις , καταλήψεις και εμείς δεν ξέρουμε τίποτα λόγω απεργίας δημοσιογράφων. Τι ήσυχη μέρα .

Όλοι: ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥΛΑ!


Video for Radiohead's Reckoner by Clement Picon, one of the winners of the Aniboom animation contest for Radiohead


Τα καλούδια της ώρας - 0842


(1) Ακούστε εδώ τη funky μουσική του Έλληνα παραγωγού "Blend aka Mishkin", ο οποίος έχει κάνει εξαιρετική δουλειά στο δίσκο της Ελληνίδας Sugahspank "The incredible, the invisible". Απίστευτη soul φωνή!!!

(2) Ακούστε εδώ το νέο τραγούδι του Eminem "I 'm having a relapse", από το νέο album του "Relapse", το οποίο και περιμένουμε τον ερχόμενο Δεκέμβρη.

(3) Δείτε εδώ ένα πολύ ενδιαφέρον video του "Machine Gun" των Portishead, όπως έχει βιντεοσκοπηθεί σε έναν εγκαταλελειμένο χώρο στο Βερολίνο. Το video υπάρχει στο επίσημο site του συγκροτήματος.

(4) Την ερχόμενη Δευτέρα 27/10, οι Cure κυκλοφορούν τον 13ο τους δίσκο "4:13 dream". Δείτε το επίσημο videoclip του καλύτερου ίσως single τους από αυτό το δίσκο, του "Perfect Boy" εδώ.

Τι θα δείτε στο video που δημιουργήσαμε :

(α) Videoclip του "London Calling" των Clash, με αφορμή της κυκλοφορίας του 2ου live album τους "Live at the Shea Stadium" στις 6 Οκτωβρίου. Στη συγκεκριμένη εμφάνιση, οι Clash έκαναν support σε live των Who. Για φανταστείτε... Ακούστε 2 τραγούδια από το live album των Clash στην επίσημη ιστοσελίδα τους.

(β) Video από μια live εμφάνιση των Muse το 2003, στην οποία ερμηνεύουν ένα σπάνιο τραγούδι τους, το "Fury". Το συγκεκριμένο video μπορείτε να κατεβάσετε στην επίσημη ιστοσελίδα του συγκροτήματος.

(γ) Το videoclip του νέου single των Verve "Rather be", από το "Fourth" album τους, το οποίο κυκλοφορεί στις 17 Νοεμβρίου.


Τετάρτη 22 Οκτωβρίου 2008

Grill In Da Mix 0841

Το playlist για την εβδομάδα 15 - 22 Oct έχει trance ύφος και μπορεί να κατέβει σε mix από το link που βρίσκεται στα σχόλια του άρθρου αλλά και στο forum του Mix Grill.

Αναλυτικότερα :
01 Lange - Songless (Club Mix)
02 Jochen Miller - 9 Minutes
03 Orjan Nilsen - La Guitarra (Marcus Schossow Remix)
04 Anton Sonin and Amx feat Sari - Undone (Rank 1 Remix)
05 Rank 1 Vs Jochen Miller - And Then (Original Mix)
06 Georgia vs The Stimulator - We Rise (Georgia Dub)
07 Olivier Giacomottogail - In The 0 (John Acquaviva and Damon Jee Remix)
08 Marco Bailey and Tom Hades - Mad Max
09 Paul Van Dyk feat A Tomberlin - New York City
10 Dj Tiesto - In My Memory

Η συλλογή της εβδομάδας
Τα τελευταία δυο χρόνια η συλλογές trance (Trancemaster, In Search of Sunrise και άλλες) δεν προσφέρουν και πολλά στους φίλους του είδους. Οι Ολλανδοί Rank 1 όμως, για λογαριασμό της δισκογραφικής High Contrast, παρουσιάζουν ένα διπλό μιξαρισμένο CD το οποίο δεν περνά απαρατήρητο. Τα 02 ως και 05 του playlist είναι από το Cd αυτό, ενώ θα ξεχωρίσω και το X D από τους Leon Bolier και Precursor. Rate (90/100)




Η απογοήτευση της εβδομάδας
Αρχές του 08 άκουσα πρώτη φορά τον Marco Bailey από το live set του στο Tokyo και τον κατέταξα στην κορυφή των techno DJs. Όταν όμως άκουσα το E=MB² (μαζί με τον Tom Hades) στη απόπειρά τους να φτιάξουν μουσική απογοητεύτηκα. Η κρυφή αλήθεια είναι ότι το περίμενα. Ελάχιστοι είναι οι Djs (Tomcraft, James Holden και κάνα δυο άλλοι) που οι παραγωγές τους είναι ισάξιες με τα set τους ανά το κόσμο.
Στο E=MB² τώρα, εκτός από το Mad Max (playlist track 08), όλο το υπόλοιπο album θα το εκτιμήσουν μόνο οι πολύ φανατικοί οπαδοί της techno. Rate (45/100)

Σελιδο-γυρίσματα


Κεφάλαιο 2ο – ...στέκομαι εδώ χωρίς να ξέρω τι θέλω

κι είναι τόσο ωραία όλα αυτά που πιστεύω...

Μέρος Γ’

Την ώρα που γύρω μας ο κόσμος αλλάζει, εμείς εδώ έχουμε τα δικά μας προβλήματα. Η συνθήκη του Μάαστριχτ για την Ευρωπαϊκή Ένωση από τη μία και οι συνεχείς πολεμικές συγκρούσεις στη Βαλκανική γειτονιά μας από την άλλη, τείνουν να μας βγάλουν από το καβούκι μας, αλλά για κακή μας τύχη η κρίση των Ιμίων και η διαμάχη για το όνομα των νεογέννητων γειτόνων μας, των οποίων η πρωτεύουσα όλοι συμφωνούμε ότι λέγεται Σκόπια, ενισχύουν τα εθνικιστικά μας ένστικτα. Η εσωστρέφειά μας εντείνεται την ώρα του μεγάλου σεισμού της Πάρνηθας, για να μην πούμε και για τις φούσκες του Χρηματιστηρίου που μας απασχολούν...Έτσι, σύμφωνα με έρευνα του περιοδικού Ιχνευτής, το αναγνωστικό ενδιαφέρον των Ελλήνων στα 90s στρέφεται στον ιδιωτικό βίο και συγκεκριμένα σε μεθόδους αυτοθεραπείας, φενγκ σούι, ανατολικές θρησκείες και αιρέσεις, αλλά και σε βιβλία τεχνολογικού και επιστημονικού ενδιαφέροντος. Φυσικά το λογοτεχνικό βιβλίο δεν το απαρνιόμαστε ποτέ και παρόλο που η μεταφρασμένη λογοτεχνία κερδίζει έδαφος – σε ολόκληρη τη δεκαετία κυκλοφόρησαν στη χώρα μας μεταφράσεις βιβλίων από 53 διαφορετικές χώρες – οι Έλληνες συγγραφείς παραμένουν η αδυναμία μας.


Στον απόηχο της αίσθησης που προκάλεσε ο κινηματογραφικός Τελευταίος Πειρασμός του Ιησού του Scorcese στα τέλη των 80s, όλο και περισσότεροι αναγνώστες ανακαλύπτουν το αξεπέραστο μεγαλείο του Νίκου Καζαντζάκη. Ταυτόχρονα, καθώς η ενασχόληση του άκρως χαρισματικού και το λιγότερο ανατρεπτικού Ηλία Πετρόπουλου με περιθωριακά πρόσωπα και θέματα συνεχίζεται, Το Μπουρδέλο (1991) και Η Ιστορία της Καπότας (1999) προκαλούν διαμετρικά αντίθετες αντιδράσεις. Κι από μια τελείως διαφορετική οπτική γωνία, η απλότητα του ανθρώπου που μιλά για τη φυλάκισή του ως πολιτικός κρατούμενος έχοντας μάθει να διαβάζει και να γράφει μέσα στη φυλακή – πριν ήταν βοσκός – συγκινεί στα βιβλία του Χρόνη Μίσσιου (Τα κεραμίδια στάζουν, ...καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς και Χαμογέλα ρε...Τι σου ζητάνε;).


Η γυναικεία οπτική και η πρωτοπρόσωπη αφήγηση βοηθούν τις Ελληνίδες συγγραφείς να κερδίσουν νέο αναγνωστικό κοινό στα 90s. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει αναγνώστης του Το Χρώμα του Φεγγαριού της Αλκυόνης Παπαδάκη που έμεινε ασυγκίνητος. Η τηλεοπτική του μεταφορά κατά τη γνώμη μου απλώς το αδικεί, σε αντίθεση με τα επίσης πολυδιαβασμένα Οι γυναίκες της ζωής της (Λένα Διβάνη) και Η αγάπη άργησε μια μέρα (Λιλή Ζωγράφου) που ευτύχησαν να γνωρίσουν ζωηρότερες μεταφορές /διασκευές. Η Μάρω Βαμβουνάκη από την άλλη, βλέπει το βιβλίο της Οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο να μετουσιώνεται σε στίχους του ομώνυμου και χιλιοακουσμένου τραγουδιού των Πυξ Λαξ. Οι αναγνώστες γνωρίζουν επίσης την Εύα Ομηρόλη μέσα από τα βιβλία της Σεισάχθεια και Οι Αναλφάβητοι του Έρωτα, ενώ στο λογοτεχνικό προσκήνιο βρίσκεται και μια άλλη χαρισματική προσωπικότητα που δυστυχώς μας αφήνει στις αρχές της επόμενης δεκαετίας, η Μαλβίνα Κάραλη (Έρωτας και άλλες πολεμικές τέχνες, Τα κορίτσια στη Σαβάνα).

Και καθώς η καθημερινότητά μας και η πολιτική ζωή της χώρας σατιρίζεται στους Απαράδεκτους και στους Δέκα Μικρούς Μήτσους, ο θάνατος τριών κεντρικών προσώπων της πολιτικής σκηνής, του Κων/νου Καραμανλή, του Ανδρέα Παπανδρέου και της Μελίνας Μερκούρη, σηματοδοτεί την είσοδο σε μια εποχή αδιαφορίας των νέων για τα πολιτικά ζητήματα. Οι βιογραφίες των δύο εκ των τριών (Δέκα Μύθοι και μια Ιστορία του Νίκου Παπανδρέου για τον πατέρα του Ανδρέα και Γεννήθηκα Ελληνίδα, αυτοβιογραφία της Μελίνας Μερκούρη) διαβάζονται με μεγάλο ενδιαφέρον και εκφράζουν μια γενικότερη ροπή προς τις βιογραφίες προσώπων – μύθων και από άλλους χώρους, όπως του πρόωρα χαμένου Παύλου Σιδηρόπουλου (Πού να γυρίζεις, Άκης Λαδικός).


Ο αριθμός των αναγνωστών ενός βιβλίου σαφώς δεν είναι αξιόπιστος δείκτης της ποιότητάς του, καθώς δε μας δίνει να καταλάβουμε ούτε σε πόσους άρεσε το βιβλίο αυτό, ούτε βέβαια πόσοι θα θυμούνται λίγους μήνες αργότερα το όνομα του συγγραφέα, ώστε να αναζητήσουν άλλα έργα του. Είναι όμως πολύ ενδιαφέρον πώς οι αναγνωστικές επιλογές μιας ολόκληρης κοινωνίας σε μια συγκεκριμένη εποχή αποτελεί πραγματικό αποτύπωμα της κουλτούρας και του κλίματός της...

Εξώστης - Στέρεο Νόβα

Μεταμορφώσεις - Βλάσης Μπονάτσος

Ακούω την αγάπη - Τρύπες


Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2008

mix grill σταυρόλεξο


Χρησιμοποιήστε λατινικούς χαρακτήρες.

Δευτέρα 20 Οκτωβρίου 2008

Kings of Leon – Only by the night : On fire!!!



Το συγκρότημα : Kings of Leon
Το ύφος μουσικής : rock
Ο δίσκος : Only by the night (19/09/2008)
Τa singles : “Sex on fire”, “Use Somebody”
Ξεχωρίζουν : “Closer”, “Be Somebody”, “Manhattan”, “Revelry”, “Notion”.


Χαρακτηριστικά του δίσκου

Το Σεπτέμβριο του 2007, λίγες ημέρες μετά την κυκλοφορία του "Because of the Times”, ο Caleb Followill – βασικός τραγουδιστής των “Kings of Leon” – έλεγε στο NME ότι το συγκρότημα είχε ήδη αρχίσει να δουλεύει για το 4ο του album. Μωρέ μπράβο... Τόσο γρήγορα! Ακριβώς ένα χρόνο μετά, τα 3 αδέρφια και ο ξάδερφος τους θα πρέπει να είναι πολύ περήφανοι για το τελικό αποτέλεσμα.

Στις 19 του Σεπτέμβρη λοιπόν κυκλοφορεί το “Only by the night”, το οποίο σκαρφαλώνει στην κορυφή του UK Chart, έχοντας ήδη το 1ο single του “Sex on fire” για άλλες 2 εβδομάδες πιο πριν στο Νο 1. Στο Billboard έφτασε στο Νο 5, ακόμη κι αν η καταγωγή των «Βασιλιάδων» είναι από το Tennessee των Η.Π.Α. Ουδείς αναγνωρίζεται στον τόπο του λοιπόν... Οι κριτικές των μουσικών εντύπων ποικίλουν και κάποιες δίνουν πολλούς πόντους στο “Only by the night” (Q, Spin, NME) κι άλλοι το θάβουν (Pitchfork, Pop Matters). Ποια είναι η γνώμη του υπογράφοντα όμως ; Για πάμε :

Ο δίσκος τι λέει :

Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση σε όλο το album είναι το επίπεδό του. Υπάρχουν δίσκοι που περιέχουν 4-5 πολύ καλά κομμάτια και όλα τα υπόλοιπα κινούνται στη μετριότητα. Όπως μπορείτε να δείτε και παρακάτω στην επιμέρους βαθμολογία των τραγουδιών, τα 11 κομμάτια του “Only by the night” είναι κατά τη γνώμη μου από «πολύ καλά» έως «εξαιρετικά». Όλο το album μου θυμίζει το "Boys and Girls in America" των Hold Steady το 2006, το οποίο ρόκαρε πολύ και ήταν πολύ καλά δεμένο, με στοιβαρό – ξεκάθαρο μουσικό στίγμα. Το “Sex on Fire” επιβεβαιώνει τον κανόνα, που λέει ότι ένα καλό δισκάκι περιέχει ένα super single και επιπλέον βάζει υποψηφιότητα για ένα από τα rock singles της χρονιάς. Το “Use Somebody” ακολουθεί πολύ κοντά και τα “Be Somebody”, “Revelry”, “Closer”, “Manhattan”, “Notion” ξεχωρίζουν μέσα σε έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς.

Τα αστέρια :

01 Closer (****,*)
02 Crawl (****)
03 Sex on fire (*****)
04 Use Somebody (*****)
05 Manhattan (****,*)
06 Revelry (****,*)
07 17 (****,*)
08 Notion (****,*)
09 I want you (****)
10 Be Somebody (*****)
11 Cold Desert (****)

Το νουμεράκι μας : 9/10

Η αποδοχή του δίσκου από τα μουσικά έντυπα και οι κριτικές του κινούνται σε διαφορετικά επίπεδα, όπως θα δείτε και παρακάτω :

Κριτικές Δίσκου : Q (4/5) NME (7/10) Pitchfork (3,8/10), Rolling Stone (3/5), The Times (3/5).

Nevermind the 90's - 1996



Το 1996 ήταν μάλλον από τις φτωχότερες σε καλές κυκλοφορίες χρονιά της δεκαετίας που παρουσιάζουμε. Παρ’ όλα αυτά ο Brian Molko και οι Placebo ξεκινούν την καριέρα τους, ενώ πολύ καλά albums κυκλοφορούν οι Suede, Lush και οι Deus.

Από τις Η.Π.Α. ξεχωρίζουν οι κυκλοφορίες των Afghan Whigs, Screaming Trees, Girls against boys, ενώ ο Beck αποθεώνεται από τους κριτικούς.
Το Trainspotting συζητιέται όσο λίγες ταινίες της δεκαετίας τόσο για την υπόθεσή του όσο και για το soundtrack του. Τα Don’t speak, Cosmic girl, Fu - gee - la, Wonderwall, Spaceman, αλλά και το Macarena ακούγονται από παντού.

ALBUMS

1. PLACEBO – Placebo
2. LUSH – Lovelife
3. DEUS – In a bar, under the sea
4. SUEDE – Coming up
5. AFGHAN WHIGS – Black love
6. PURESSENCE - Puressence
7. SCREAMING TREES – Dust
8. KULA SHAKER – K
9. ASH – 1977
10. DJ SHADOW - Entroducing


SINGLES

1. Born slippy – UNDERWORLD
2. The box – ORBITAL
3. Trash – SUEDE
4. All I know – SCREAMING TREES
5. Teenage angst - PLACEBO
6. Ladykillers – LUSH
7. Sworn ’n’ broken – THROWING MUSES
8. I suppose – PURESSENCE
9. Street spirit – RADIOHEAD
10. Little arithmetics – DEUS
11. The dance of the bad angels – BOOTH AND THE BAD ANGELS
12. Casting lazy shadow – PURESSENCE
13. Honkey’s ladder – AFGHAN WHIGS
14. Don’t look back in anger – OASIS
15. Tonight tonight – SMASHING PUMPKINS
16. Breathe – PRODIGY
17. One to another – CHARLATANS
18. Tattva – KULA SHAKER
19. Stupid girl – GARBAGE
20. Superfire – GIRLS AGAINST BOYS


FILMS

1. Trainspotting
2. Leaving Las Vegas (Αφήνοντας το Λας Βέγκας)
3. Casino (Καζίνο)
4. Seven
5. Underground
6. Secrets and lies
7. Breaking the waves
8. Dead man
9. Dead man walking
10. Οι απόντες


LIVE

Moby στο Λιμάνι Πειραιά
Iggy Pop στο Λιμάνι Πειραιά
Tricky στο Ρόδον
Jesus and Mary Chain στο Λιμάνι Πειραιά
Girls Against Boys στο Ρόδον
Puressence στο Ρόδον
Lou Reed στη Λεωφόρο
David Bowie στη Λεωφόρο
Elvis Costello στη Λεωφόρο
Stereolab στο Ρόδον




Born slippy - UNDERWORLD




The box - ORBITAL


Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2008

Όταν το βιβλίο πάει σινεμά



Είναι λοιπόν μεγάλο πρόβλημα να μην ξέρει κανείς τι να γράψει. Τούτη η... δυστοκία που απασχολεί εμένα - κι είναι μικρό το κακό - αναρωτιέμαι τι βραχνάς είναι για κείνους που ζουν δημιουργώντας, με τη βιοποριστική αλλά και την κυριολεκτική έννοια. Τι κάνουν εκείνη τη μοιραία στιγμή που η έμπνευση αργεί να 'ρθει, η μούσα είναι φευγάτη, ο οίστρος έχει αποκοιμηθεί; Ποιές άραγε δυνάμεις επικαλούνται; Ποιά είναι η λύση; Η αναμονή; Κι όταν ο χρόνος πιέζει; Κι όταν η ανάγκη τρανώνεται; Στη μικρότερή τους διάσταση τα βιώνω εγώ αυτά αλλά και πάλι, βάσανο είναι. Τη βρήκα όμως τη λύση. Απευθύνθηκα σ' έναν πιο καθαρό νου, ζήτησα βοήθεια από νιότη αναβλύζουσα φρεσκάδα και ζωντάνια και ιδού! "Βιβλία" σου λέει "που έγιναν ταινίες"! Απλά πράγματα και νοικοκυρεμένα!


Μη και τους σεναριογράφους, τους παραγωγούς και τους σκηνοθέτες, δεν τους απασχολεί ή έλλειψη της ιδέας; Σίγουρα ναι. Απόδειξη το πόσες ταινίες έχουν βασιστεί σε βιβλία που γνώρισαν μεγάλη ή μικρότερη επιτυχία. Μια καλή βάση για να στήσεις τα σκηνικά, να ξεδιπλώσεις τους διαλόγους, ν' αραδιάσεις τους ηθοποιούς. Δοκιμασμένη συνταγή. Όχι πως δεν ενέχει τους κινδύνους του κι αυτό και το ρίσκο του. Εντάξει, ο άλλος έγραψε ένα αριστούργημα, μάγεψε το αναγνωστικό κοινό, έδρεψε δάφνες και καταχωρήθηκε ως μέγας στην παγκόσμια ή έστω εγχώρια λογοτεχνία. Αυτό όμως δε σημαίνει απαραίτητα πως η κινηματογραφική μεταφορά του πονήματός του θα τύχει της ίδιας μοίρας. Έχουμε πολλά παραδείγματα όπου ο φακός απέτυχε να μεταφέρει το κλίμα, την εντύπωση και το συναίσθημα από τις σελίδες στην οθόνη.


Όπως και να 'χει, το διάβασμα πολλοί εμίσησαν, το σινεμά ουδείς. Εκμεταλλευόμενοι αυτή τη διαπίστωση οι παραγωγοί, ρίχτηκαν στον αγώνα για την εξασφάλιση των δικαιωμάτων για την κινηματογραφική μεταφορά βιβλίων και βιβλίων, ξεκινώντας από τα ομηρικά έπη και τη... Βίβλο (δεν ξέρω σε αυτές τις περιπτώσεις ποιός ακριβώς παραχωρεί το δικαίωμα) και φτάνοντας μέχρι την Σταχτοπούτα και τον Asterix (άσχετο, αλλά κάπου διάβασα πως θα γίνει ταινία και το πάλαι ποτέ Muppet Show με την Angelina Jolie στο ρόλο της Miss Piggy!!! Αληθεύει;). Ο κατάλογος των novel based movies είναι τόσο μακρύς που είναι αδύνατον να χωρέσει εδώ ή οπουδήποτε αλλού. Ενδεικτικά θα αναφέρω μερικές μόνο που μαζί με την Αλεξάνδρα εντοπίσαμε.


Αν και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ο κόσμος γνωρίζει περισσότερα για την ταινία παρά για το βιβλίο που τη γέννησε, όταν η ανάγνωση έχει προηγηθεί, το φιλοθεάμον αναγνωστικό κοινό που την παρακολούθησε συχνότατα εκφράζει την απογοήτευσή του. Ένα τρανταχτό παράδειγμα είναι αυτό του Κώδικα Ντα Βίντσι. Δεν ξέρω κανέναν μα κανέναν, που να προτιμά την οπτική του Ron Howard από την πένα του Dan Brown. Το Άρωμα του Ziskind επίσης. Ή αριστουργήματα τύπου Love in the time of cholera που ναι μεν βρήκαν το δρόμο τους προς την καρδιά των απαιτητικών αναγνωστών του Marquez αλλά δεν κατόρθωσαν να τους κερδίσουν ως σινεφίλ. Ως φανατική (παλιότερα) αναγνώστρια δε των βιβλίων του Stephen King, έχω να πω πως καμιά ταινία βασισμένη σε αυτά δε με ικανοποίησε - με μοναδική ίσως εξαίρεση το Misery. Όσοι για παράδειγμα γνωρίζουν το It μόνο σαν ταινία, στο μυαλό τους έχει μείνει ένας κλόουν που τριγυρίζει και σκοτώνει παιδάκια. Στο βιβλίο του όμως o King αγγίζει θέματα όπως η μαγεία της παιδικής ηλικίας, η ζωή στις μικρές πόλεις, οι σχέσεις των κατοίκων τους όπως αυτές στοιχειοθετούνται μέσα από μυστικά και ψέματα, ακόμα και ο ρατσισμός.


Συχνά είναι και το casting που αποδεικνύεται ανεπαρκές ή εντελώς αποτυχημένο. Στη μεταφορά πχ του Girl with a pearl earring του Chevalier, ο Colin Firth κρίθηκε ακατάλληλος στο ρόλο του ζωγράφου Βερμέερ - το βρεττανικό του φλέγμα λέει, τον εμπόδισε να αποδώσει ικανοποιητικά το ερωτικό στοιχείο του χαρακτήρα που κλήθηκε να υποστηρίξει (εγώ βεβαίως και διαφωνώ... θα έβρισκα τον Colin ερωτικότατο ακόμα κι αν σε όλη τη διάρκεια της ταινίας στεκόταν ακίνητος σαν τσολιάς στο Σύνταγμα!). Επίσης δυσκολεύεται κανείς να αποδεχτεί τον Tom Cruise ως βαμπίρ στο επί της οθόνης Interview with a vampire της Anne Rice (εγώ προσωπικά αρνούμαι να τον αποδεχτώ γενικότερα). Από την άλλη πλευρά υπάρχουν κι εκείνοι που δίνουν στο χαρακτήρα μια ώθηση να πάει ίσως και πιο πέρα από εκεί που ο δημιουργός του υπολόγιζε. Ο Anthony Hopkins ως Hannibal στην τριλογία του Thomas Harris, ο Anthony Perkins παλιότερα στο χιτσκοκικό Psycho του Robert Bloch, ο Jeremy Irons στη δεύτερη μεταφορά της Lolita του Nabocov ή η λατρεμένη Joan Hickson ως Miss Marple στις υπέροχες παραγωγές του ΒBC πάνω στα έργα της Agatha Cristie (οκ, σειρές ήταν αυτά και όχι ταινίες αλλά... παρασύρθηκα από την αδυναμία που έχω και στις δύο κυρίες).



Γενικά πάντως ένα καλό βιβλίο, όταν πέσει στα χέρια ενός καλού σεναριογράφου κι ενός έξυπνου σκηνοθέτη κι όταν οι χαρακτήρες του παραδοθούν σε ικανούς ηθοποιούς, θα μεγαλουργήσει και ως ταινία. Το αν θα ικανοποιήσει τους φίλους του βιβλίου είναι ένα στοίχημα που δύσκολα θα το κερδίσει αλλά και πάλι, θα είναι μια αξιόλογη ταινία που στέκεται στο ύψος των περιστάσεων τηρουμένων πάντα των αναλογιών. Ευχή δική μας είναι σε αυτές τις περιπτώσεις να γεμίζουν οι αίθουσες, αλλά συγχρόνως να αδειάζουν και τα ράφια των βιβλιοπωλείων. Αν δεν επιτυγχάνονται και τα δύο στον ίδιο βαθμό και η ζυγαριά γέρνει στο μέρος του ποπ κορν και του Dolby Surround System, θα 'ναι άδικο. Όπως άδικο θα 'ναι και να κρίνουμε αυστηρότερα μια καλή ταινία, έχοντας κατά νου τη συγκίνηση που μας προσέφερε η ανάγνωση του βιβλίου στο οποίο βασίζεται. Κακά τα ψέματα - και σ' αυτό καταλήξαμε από κοινού με τη νεαρή μου συνεργάτιδα - τον ευρύχωρο φανταστικό κόσμο του βιβλίου, κανένα μήκος φιλμ δε μπορεί να τον αντικαταστήσει.



(Αν δε φάνηκε ήδη, το επαναλαμβάνω: το κείμενο αυτό δε θα 'ταν τώρα εδώ χωρίς την πολύτιμη βοήθεια ενός άλλου μέλους του Activeradio, της alexandra*).

Χάλια Γκρίνια round two


Αυτή τη φορά δεν είμαι ειδικός αλλά το ’χω νιώσει όπως όλοι το πρόβλημα. Μισώ τις δισκογραφικές. Και εξηγώ: το μόνο που κάνουν καλά είναι να μας παίρνουν λεφτά. Η υποψία για αυτό ξεκίνησε στα τέλη του 80 όταν (ακόμα μικρό παιδί) μπορούσα να δω τις τιμές του cd και των δίσκων βινυλίου . Παρόλο που η κατασκευή και η εγγραφή των δίσκων σε cd είναι εμφανώς πολύ πιο φτηνή , οι περισσότεροι δίσκοι σε cd ήταν πιο ακριβοί από του βινυλίου με την δικαιολογία της ανώτερης ποιότητας στην αναπαραγωγή (που και αυτό είναι τουλάχιστον συζητήσιμο ,αν όχι ψέμα) .

Όταν το cd επικράτησε ολοκληρωτικά τότε οι τιμές άρχισαν την πτωτική τάση αν και η πραγματική πτώση έπρεπε να περιμένει την αντίστοιχη ανάπτυξη πρώτα της αντιγραφής cd και μετά το διαδίκτυο (world wide web) από όπου μπορούσαμε αργά αλλά σταθερά να κατεβάσουμε τραγούδια ( με προγράμματα peer to peer δηλαδή από χρήστη σε χρήστη όπως τα e-mule ,azareus ,kazza κ.α.). Τότε που προέκυψε και η αύξηση της πώλησης από πλανόδιους αντιγραμμένων δίσκων , ενώ και ένας απλός χρήστης μπορούσε να αντιγράψει ένα cd οι τιμές έπεσαν περίπου στο μισό από πριν.

Και περνάμε στην νέα χιλιετία όπου ο κόσμος συνέχισε να αλλάζει και η τεχνολογία να αναπτύσσεται (έλευση του DVD , μεγαλύτερες ταχύτητες κατεβάσματος και τελικά ADSL με απίθανες σε σχέση με πριν ταχύτητες) οι δισκογραφικές το χαβά τους. Αυτά ενώ η τιμή του άγραφου cd κατρακύλησε στο τίποτα και ακολούθησε η τιμή του DVD (ενώ τα αντίστοιχα θα συμβούν σύντομα με το blue ray) και δημιουργήθηκαν και τα πρώτα μέρη (site) όπου μπορούσες τσάμπα να κατεβάσεις τραγούδια ( napster:1999 στην αρχική του μορφή).

Η απάντηση τους σε πρώτη φάση ήταν καμπάνιες που μας έλεγαν ότι η αντιγραφή είναι κλοπή και ότι έτσι κλέβουμε από τους καλλιτέχνες και πολλοί (και του mixgrill) το πίστεψαν. Η δεύτερη φάση ήταν το κυνήγι είτε πλανόδιων είτε απλών ανθρώπων που αγόραζαν αντιγραμμένα , αντέγραφαν οι ίδιοι ή κατέβαζαν τραγούδια πράγμα που ακολουθούν και σήμερα . Για να το επιτύχουν εφαρμόστηκαν τακτικές μηνύσεων σε απλούς ανθρώπους , τις εταιρίες που μας δίνουν πρόσβαση( για τα στοιχεία μας) τα site και τα προγράμματα που μας δίνουν πρόσβαση. Τελικά χρησιμοποιούνται μέθοδοι όπως η διαρροή αρχείων που περιέχουν ιούς ή προγράμματα που δεν επιτρέπουν την αναπαραγωγή των αρχείων ή ακόμα επιτρέπουν την αναγνώριση του τελικού αποδέκτη. Εναλλακτικά δημιουργούνται ψευδοί λογαριασμοί και ηλεκτρονικές ταυτότητες για να παρεισφρήσουν στην ηλεκτρονική κοινότητα και να μαζέψουν στοιχεία εναντίον της ή απλώς να αποστείλουν οι ίδιοι τα μολυσμένα αρχεία ή να παρακολουθούν την μεταφορά.

Και αν νομίζεται ότι τέλειωσα με τις άθλιες πρακτικές κάνετε λάθος , έχω και άλλα επιχειρήματα εναντίον τους για τo άλλο Σάββατο .


Όσο για το προηγούμενο κουίζ ,για να ικανοποιήσω την περιέργεια του αρχισυντάκτη, η απάντηση είναι η Shirley Manson (garbage) στο Terminator: The Sarah Connor Chronicles όπου παίζει ένα μοντέλο T-1000 (terminator από υγρό μέταλλο) και είναι το αντίβαρο στην παρουσία της Connor (Lena Headey) . Για όσους θέλουν να το δουν:




Και για άλλο κουίζ: Ποιο «καλλιτεχνικό» ριάλιτι με μεγάλη θεαματικότητα στις ΗΠΑ και με συμμετοχή διασήμων δεν έχει έρθει ακόμα στην Ελλάδα (χτύπα ξύλο) ;

Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2008

ψυλλο-λόγια στέι φόκους πλιζ


Η «αρμάδα» του Όθωνα δεν κατάφερε να σφραγίσει από τον Οκτώβρη του ’08 τα εισιτήρια για το παγκόσμιο του '10. Αυτό θα γινόταν αν έκανε το πέντε στα πέντε. Όμως στο τελευταίο παιχνίδι δεν δούλεψε σαν ελβετικό ρολόι, αντιθέτως παρουσίασε κάτι τρύπες νά, μετά συγχωρήσεως, σαν ελβετικό τυρί τις οποίες εκμεταλλεύτηκαν οι Ελβετόψυχοι(γεια σου Τζιμάκο άρχοντα) στο έπακρον. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Δύο εντός έδρας ματσάκια και στο πρώτο ξεκινήσαμε μεταξύ γνωστών και φίλων να πάρουμε το τριποντάκι με αντίπαλο την Μολδαβία. Σαν χώρα δεν έχουμε μυρωδιά του τι σημαίνει αθλητική παιδεία. Αν η ομάδα παίζει με μεγάλο, όχι σε μήκος, όνομα το γήπεδο είναι μικρό. Αλλιώς δεν πάμε που να μας πληρώνουν. Σκοταδισμός που μας χρειάζεται… Στο καθαρά αθλητικό μέρος το τελικό σκορ λέει άνετα, η αλήθεια όμως είναι ότι τα τρεχαντήρια μας άγχωσαν λίγο μέχρι να πετύχουμε το πρώτο. Μετά άνοιξε η κάνουλα!! Φανταστικό το γκολ του Κατσουράνη που έστειλε το τόπι εκεί που…το «κάνουν» οι αράχνες. Το καλό είναι ότι οι Μολδαβοί δεν έπαιζαν κλειστά. Αντιθέτως προσπάθησαν να προσφέρουν θέαμα. Δηλαδή βούτυρο στο ψωμί του Γερμανού μας…

Στο δεύτερο, αυτό του Σαββάτου έπρεπε να βρεθεί αρχικά όλο το team μας στα κανάλια να μας παρακαλέσει να πάμε να τους ενισχύσουμε κι έπρεπε να βρεθεί τελικά ένας μαύρος(δεν έχω κανένα πρόβλημα με το χρώμα) Ελβετός για να χύσουμε την καρδάρα με το γάλα. Πάει κι η milka, πάνε κι όλα όσα σχεδιάζαμε μετά το δώρο από τους Λετονούς(θυμίζω ότι έκοψαν νωρίτερα βαθμούς από τους Εβραίους συνδιεκδικητές μας).Βγήκαν κάποιοι καλοθελητές και είπαν, άκουσον-άκουσον ότι ο Otto το έστησε το ματς με τον Ottmar γιατί είναι παλιοί γνώριμοι και φίλοι και ήθελε ο ένας να βοηθάει τον άλλο. Η στήλη έμαθε τον πραγματικό διάλογο που εκτυλίχτηκε στα αποδυτήρια της εθνικής πριν την έναρξη του αγώνα :

Otto : «Φον Ντέλας, Φον Κατσουράνης και λοιποί σήμερα πρέπει έχουμε μειωμένη απόδοση».

Δέλλας : «Μα χερ Otto ήρθε πολύς κόσμος να μας δει, θα τους απογοητεύσουμε…»

Otto : «Έτσι κι αλλιώς στο άλλο γκέιμ μόνοι θα είμαστε…»

Καραγκούνης : «Τι λέει ο κόουτς??»

Μπασινάς : «Δε μιλάει σε σένα…»

Δέλλας : «Ντιαβόλ κομαντάτε»

Όλοι μαζί : «Ένα, δύο, τρία Ζντο». Τα υπόλοιπα τα είδατε…

Σε γενικές γραμμές πάντως και βλέποντας τις γκέλες που κάνουν μεγάλες δυνάμεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, βλέπε Πορτογαλία, Τσεχία, Ιταλία μάλλον θα πρέπει να είμαστε αρκετά ικανοποιημένοι που οδηγούμε την κούρσα του ομίλου μας. Κι αν καταφέρουμε να είμαστε συγκεντρωμένοι στα ματς με τους «μικρούς» δεν το χάνουμε το σαφάρι με τίποτα…

Αφήνω τα εθνικοπατριωτικά για να περάσω στην παρουσίαση των ομάδων σε ένα επίσης λαοφιλές άθλημα. Ξεκίνησε το μπάσκετ και τα πράγματα είναι κωμικοτραγικά. Ξεκίνησαν δεκατέσσερις ομάδες, ξαφνικά η Καβάλα έγινε ο αδύναμος κρίκος και θα παίζουν δεκατρείς μέχρι νεοτέρας, η Δάφνη απειλεί να προσφύγει στη Fiba έτσι και δεν της δώσουν τη θέση(???) η Ολυμπιάδα Πατρών λέει ότι είναι η μόνη που έχει πιστοποιητικό(!!!) κι εγώ λέω να το κλείσουμε το μαγαζάκι να τελειώνει η ιστορία. Αγωνιστικά, πράσινοι κόκκινοι θα πάνε για πέντε παιχνίδια τελικού καθ’ ότι η διαφορά από τους άλλους είναι χαώδης. Ακόμα βέβαια δεν έχω καταλάβει στον έφηβο ποιος παίζει που… Έχει συστήματα η ομάδα ή πάει τουρλουμπούκι να μπερδέψει τον αντίπαλο? Στο άλλο στρατόπεδο οι πράσινοι έχουν πιο ξεκάθαρους ρόλους και πιο δεμένο σύνολο αλλά κρύβουν στα σπλάχνα τους μια ατομική βόμβα που ακούει στο όνομα Σαρούνας. Να παρακαλάνε να μην εκραγεί γιατί θα έχουμε μεγάλες απώλειες… Ο πανθηρώνιος έδειξε ότι μπορεί την Τρίτη θέση, την οποία θα διεκδικήσει κι ο Άρης. Όλοι οι άλλοι είναι ερωτηματικά και θέλω λίγο χρόνο για να καταλάβω σε τι… συχνότητα εκπέμπουν!!

Υ.Γ. να ευχαριστήσω δημόσια τον «κομιστή» των εισιτηρίων που τα έχασε και έτσι είδα τον αγώνα από τον καναπέ μου με αποτέλεσμα να μην μπορώ να χαρακτηριστώ γκαντέμης… Του αφιερώνω το παρακάτω τραγουδάκι.



Wild Cherry - Play That Funky Music